Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

“Je lijkt wel een ambtenaar…”

Ik hou van autorijden. Op mooie wegen. En liefst harder dan eigenlijk mag. Ik heb het besproken in mijn leertherapie. Het heeft niet geholpen. Hoeft ook niet. Ik kan altijd nog zeggen dat niets menselijks mij vreemd is. Afgelopen zomer. Vakantie. Genoten van bochtige wegen, het terugschakelen, de toeren van de motor en mijn automoment. En dan, uit het niets: de motor viel stil. Alles wat op het dashboard kon branden lichtte op. Foutmeldingen op het display. Mijn trots, die ik uit zorg vaak met de hand in de wax zet, liet mij in de steek. Zonder genade. En ‘die’ van mij zou mij altijd thuisbrengen. Ik vertelde het iedereen. Alleen als kind heb ik mij weleens zo beteuterd gevoeld toen hij door de sleepdienst werd opgeladen. Mijn supervisor vroeg naar mijn vakantie. Ik biechtte op dat mijn budget voor de auto er voor dit jaar in één keer door heen was gegaan. Mijn supervisor moest lachen; ‘ik leek wel een ambtenaar’. De ambtenaar doet met de geestelijke gezondheidszorg voor kinderen en jongeren namelijk net zoiets.Meer lezen…

Het Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie maakt gebruik van cookies voor analyse van het gebruik van deze website en om de website optimaal te laten werken. Uw bezoek blijft daarbij anoniem. Voor meer informatie, zie onze privacyverklaring

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten