Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

De gevaarlijke kant van het pgb

De laatste jaren is er veel te doen geweest rondom het persoonsgebonden budget. Waar het aanvankelijk de ideale oplossing leek voor patiënten en hun naasten, is er tegenwoordig ook steeds meer kritiek te horen. Pleitbezorgers en critici bestrijden elkaar met verschillende argumenten. Het belangrijkste aspect blijft echter tot nog toe onder de radar: ouders die de problematiek van hun kind bewust opblazen, zodat ze in aanmerking kunnen (blijven) komen voor het pgb. Zowel in de kindergeneeskunde als de specialistische jeugdhulp komt dit fenomeen steeds vaker voor. Professionals die dit onderkennen houden zich helaas alleen liever op de vlakte. Kritiek op het pgb betekent namelijk automatisch een ongenuanceerde virtuele lynchpartij op sociale media door alle betrokkenen.

Meer lezen…

Ontwikkelingen in de transformatie jeugdhulp

Kort geleden werd bekend dat bij een aantal gemeenten nogal wat euro’s op de plank blijven liggen die bedoeld zijn voor onder meer jeugdhulp. Soms verklaarbaar. Andere gemeenten komen juist weer geld te kort. Bezuinigen gemeenten te veel op specialistische jeugdhulp, en zetten ze te veel in op laagdrempelige, preventieve zorg? Sommige gemeenten doen het goed. Daar hoor je mijns inziens te weinig over. En dat is jammer, want juist van goede voorbeelden kunnen we leren! In Almere was even de vrees dat er helemaal geen geld voor zorg meer was, omdat de beurs leeg bleek. Daarnaast zijn er veel ontevreden ouders. Meer lezen…

Het pgb, weg ermee!

In 1996 werd het welbekende persoonsgebonden budget ingevoerd. Geheel in lijn met de marktwerking en onze vercommercialiseerde samenleving, kregen patiënten en hun naasten de regie over hun eigen zorg en werden zij tevens een soort zelfstandig ondernemer. Dat massa’s mensen hier inmiddels van gebruik maken is logisch. Wanneer je als overheid de zorg tot op het bot uitkleedt, zorgverleners alleen zorg mogen verlenen in strakke schema’s en afgepaste uren, en je zieken aan de onderkant van het financiële bestaan laat bungelen, dan creëer je als vanzelf een monster dat bijna niet meer terug in zijn hok te krijgen is.

Meer lezen…

Het Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie maakt gebruik van cookies voor analyse van het gebruik van deze website en om de website optimaal te laten werken. Uw bezoek blijft daarbij anoniem. Voor meer informatie, zie onze privacyverklaring

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten