Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

IJskastmoeders

Andere Tijden zond 14 oktober het item ‘IJskastmoeders’ uit over diagnoses in de jaren 60. Belicht werd onder andere hoe anders men in die tijd aankeek tegen de diagnose autisme. Hoe weinig juiste plekken er voor mensen met autisme waren in die tijd. Hoe onbegrepen de diagnose.

Meer lezen…

Chronisch Vermoeidheid Syndroom, een echte ziekte of gewoon wat aanstellerij?

Altijd moe. Zelfs nadat je een trap op loopt sta je te puffen. En nee, het was geen wild weekend met uitgaan en veel drinken. Ik ben gewoon om negen uur naar bed gegaan en heb geen druppel alcohol gedronken (want ja, dat mag niet onder de 18). Zo lusteloos kom ik op school, zonder echt te weten waar het vandaan komt. Maar goed, vanavond weer lekker vroeg naar bed en dan komt alles weer goed. Meer lezen…

Passend onderwijs: te mooi om waar te zijn?

Sander Dekker is er helemaal vol van: Passend onderwijs, dé oplossing voor alle problemen waarbij kinderen optimaal kunnen presteren tegen veel lagere kosten. In theorie is de Wet Passend onderwijs een briljant idee: ieder kind krijgt een opleiding op maat, daarbij rekening houdend met de achtergrond en de bagage van het kind zelf. De praktijk blijkt in vele gevallen verre van ideaal te zijn. 
Meer lezen…

Op reis met F-ACT Jeugd Twente

“It’s a Journey”, dat waren vrijdag de woorden waarmee onze stagiair Job de evaluatie van zijn leerproces van de afgelopen maanden bij F-ACT Jeugd Twente afsloot. Jong en nog een hele toekomst voor zich. Dat geldt ook voor de jongeren die hij tijdens zijn stage ontmoette, ondanks alle obstakels die zij in hun leven tegenkomen, lukte het hen toch om samen met de teamleden weer een stap in de goede richting te maken. 
Meer lezen…

Meer mijzelf

Nee, ik was echt niet ongeïnteresseerd de laatste keer dat we elkaar spraken. Ik probeerde werkelijk te volgen wat je me probeerde te vertellen. Ik discussieerde alleen mee met alle andere gesprekken die in de kamer plaatsvonden. Alleen niet hardop. Nee, ik was me niet bewust dat ik halverwege het gesprek ineens met iemand anders bezig was. Ik was toch al met hem in gesprek? O, wacht… Dat was niet hardop.

Meer lezen…

Schuilen

Mijn zoon slaapt in een tentje. Een bedtent. Het past precies om zijn matras, en geeft hem een geborgen gevoel. Hij vindt het fijn als ik er even bij kom. Gewoon, overdag, even samen zitten. De rits doet hij dicht. Hij fladdert blij met zijn handen. “Mama ook!” “Tent!” En als ik zeg “Gezellig hè?” gilt hij het uit van enthousiasme. Het is heerlijk om hem zo blij te zien, en te voelen dat hij het fijn vindt met mij zo dichtbij. Zo heel erg ‘samen’, in zijn tentje. Schuilen voor alles daarbuiten. De toekomst, de zorgen, de gevaren.

Meer lezen…

Ervaringsdeskundigen: nuttig, schadelijk of hype?

Er waait een nieuwe, stormachtige wind door de (kinder- en jeugd-) psychiatrie: het is de wind van ervaringsdeskundigen. Wat ooit begon met een licht briesje voor meer zeggenschap voor patiënten en resulteerde in cliëntenraden, is uitgemond in een tsunami van ervaringsdeskundigen en ervaringswerkers. Wat ooit begon met serieus luisteren naar ervaringsdeskundigen om zo de zorg en behandeling op een hoger plan te tillen, is verworden tot een bijna niet meer te stuiten inbreng en macht van ervaringsdeskundigen. Ook (kinder- en jeugd-)psychiatrische instellingen en academische centra tuimelen de laatste jaren bijna over elkaar heen met het verkondigen van dit nieuwe evangelie, want ervaringsdeskundigen: die lijken ineens het antwoord te zijn op heel veel problemen.
Meer lezen…

Beoogd doel transitie raakt uit zicht

De transitie was ooit bedacht om de samenwerking in de zorg rondom multi-problem gezinnen te verbeteren en als psychiater in een FACT-jeugdteam, waarin we vooral met multi-problem gezinnen te maken hebben, kon ik een dergelijke doelstelling natuurlijk alleen maar toejuichen. Maar toen kregen we met Sybren te maken. En zijn moeder. En de instanties die over het ouderlijk gezag beslissen.
Meer lezen…

Onderzoek naar gezinsgericht werken in de Justitiële Jeugdinrichting: dataverzameling afgerond

De Academische Werkplaats Forensische Zorg voor Jeugd (AWFZJ) heeft onderzoek verricht naar Gezinsgericht werken in Justitiële Jeugdinrichtingen (JJI’s). Waar zijn de onderzoekers de afgelopen vier jaar mee bezig geweest? Als promovenda van dit onderzoeksproject wil ik u daarover graag iets vertellen.
Meer lezen…

Melatonine

En weer haal ik Tom al na een paar uur uit school, heb ik opvang voor m’n dochter geregeld, en weer regelde mijn man een ruime halve dag vrij. Een eind uit de buurt is het dit keer. Na een paar slechte nachten. Maar ach, daarom gaan we ook. Eerst naar de neuroloog in het ziekenhuis in Ede, daarna naar het slaapcentrum in Wekerom.

Meer lezen…

Over de omgeving, Nederland, onderwijs en de toekomst – deel 3

Wat vindt je omgeving?

Mattijs: Met enige moeite vertelden wij het aan onze ouders. Deze reageerden allen verschillend. Begrip voor het starten van de onderzoeken was er bij allen, maar tussen de regels door voelden we ook de twijfels. MKD? Psychiater? Medicatie? Is dit niet gewoon hoe je zoon is? (Waarmee ze dus eigenlijk zeiden dat hij een brutaal, agressief vervelend rotjoch was.) Dit waren vragen die we om ons heen hoorden. Na een weekend in een huisje in Duitsland, waar een bijna anderhalf uur durende woedeaanval met verbaal en ook lichamelijk geweld iedereen in paniek bracht, ontstond er naar mijn idee voor het eerst begrip.Meer lezen…

Over diagnose, hulp, medicatie en jezelf kunnen zijn – deel 2

Een diagnose, een weg naar hulp of ongewenste bagage?

Mattijs: Onze zoon was vanaf zijn geboorte een ondernemend ventje, voordat hij 9 maanden was liep hij en klom hij zonder problemen via een stoel op de eettafel om vervolgens de fruitmand te plunderen. Ondanks zijn enorme hoeveelheid energie en avontuurlijke karakter leverde het weinig problemen op. Omstreeks de tijd dat hij naar de peuterspeelzaal ging veranderde er iets met Kris. Zo kreeg hij problemen met slapen en sloeg hij af en toe zonder aantoonbare reden zijn zus Emely. Kris had veel boosheid in zich, hij kon zich in die tijd al prima uitdrukken, maar een verklaring voor die boosheid kon hij niet geven.Meer lezen…

Intramurale jeugd-ggz

Bijna vier maanden geleden is zoonlief tijdelijk ergens anders gaan wonen. In deze korte tijd is er veel gebeurd. Het is geenszins gemakkelijk gegaan. Mijn zoontje met angsten, levend in een fantasiewereld, kon niet eens bij opa en oma logeren, laat staan in een huis 80 km van papa en mama vandaan. De laatste vier maanden stonden voor mijn kind in het teken van wennen, aftasten, ‘manipuleren’, boosheid en veel verdriet. Het is met geen pen te beschrijven hoe zwaar het is om je kind, waar je zo vreselijk veel van houdt, los te moeten laten. Hoe zwaar het mij viel toen ik besefte dat ik mijn eigen kind niet kon opvoeden zoals het zou moeten. Ik zou hem nooit kunnen bieden wat hij nodig had. En het blijkt dat hij veel nodig heeft.Meer lezen…