Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

Mantelzorg

Nu steeds meer verlangd wordt van de Participatiesamenleving is er gelukkig steeds meer aandacht voor mantelzorg. Niet altijd positief. Veel mantelzorgers geven aan onvoldoende ondersteund te worden en overbelast te zijn. 
Meer lezen…

Anders dan verwacht

Het is somber weer. Er waren sombere berichten. Ik herinner me sombere verhalen.

Ik kwam als wijkverpleegkundige om zijn vrouw te helpen douchen, zo nodig een wondje te verzorgen –ze bezeerde zich nogal eens – en haar medicatie te geven. De wanhoop van de man was groot. Zijn lieve, zachte vrouw was langzaamaan veranderd in een halsstarrige, incontinente vrouw met het gedrag van een peuter. Soms, heel even, keek ze me recht aan en glimlachte ze naar me. “Lavendel.” De geur van de zeep waarmee ik haar waste. Meer lezen…

Schuilen

Mijn zoon slaapt in een tentje. Een bedtent. Het past precies om zijn matras, en geeft hem een geborgen gevoel. Hij vindt het fijn als ik er even bij kom. Gewoon, overdag, even samen zitten. De rits doet hij dicht. Hij fladdert blij met zijn handen. “Mama ook!” “Tent!” En als ik zeg “Gezellig hè?” gilt hij het uit van enthousiasme. Het is heerlijk om hem zo blij te zien, en te voelen dat hij het fijn vindt met mij zo dichtbij. Zo heel erg ‘samen’, in zijn tentje. Schuilen voor alles daarbuiten. De toekomst, de zorgen, de gevaren.

Meer lezen…

(On)duidelijk communiceren

Onlangs kwam er op Facebook een grap voorbij over pakken melk in Belgische supermarkten. Ze moesten terug naar de leverancier om de aanwijzing op de verpakking aan te passen van HIER OPENEN naar THUIS OPENEN. Het zou zomaar van toepassing kunnen zijn in huize Wijnbergen. Ondanks dat we proberen zo duidelijk mogelijk te communiceren, ontglipt ons wel eens een spreekwoord of gezegde, of vatten onze jongens niet dat iets als grapje is bedoeld.Meer lezen…

Als alles anders gaat

De regelmatige lezer van mijn bijdragen op deze website weet dat mijn kinderen beide een GGZ-dossier hebben. Wat veel mensen in Nederland niet weten, is de impact van psychische problematiek op het gezin, haar omgeving, en vooral op het kind zelf. Dat alles niet vanzelf gaat binnen gezinnen is overal. Ouders en opvoeders moeten er vaak hard voor werken om hun kroost voldoende zelfstandig en welopgevoed een zetje richting maatschappij te duwen. Meestal lukt dat ook aardig. En heimelijk kloppen we onszelf allemaal stiekem op de borst.Meer lezen…

Klokkenluiden helpt!

Mijn broer Pieter heeft een zwaar Zorgzwaartepakket (ZZP) omdat hij ooit beet naar een begeleidster die op dat moment te dichtbij stond. Regelmatig zat de begeleiding met de handen in het haar. Hoe moesten ze nu reageren op mijn broer? Dat vroegen ze ook aan ons als familie. Het werd steeds duidelijker dat ze mijn broer niet goed begrepen.Meer lezen…

Krappe schoenen, Passend Onderwijs – deel 2

Al sinds de eerste dag dat ons oudste kind naar school gaat, komt hij uiterst boos en agressief thuis. Zodra hij na schooltijd één voet op de deurmat zet, gaan de wenkbrauwen omlaag en komen de meest onzalige woorden en dito bedreigingen uit zijn mond. Voor ons als ouders werd het steeds meer duidelijk dat het aantal uren, de geluiden en andere prikkels op school hem overweldigen.Meer lezen…

Krappe schoenen, Passend Onderwijs – deel 1

Mijn jongens zijn nog vrij jong. Net als alle jonge kinderen hebben ze veel speelruimte nodig. Ook met weinig financiële middelen blijft er nog voldoende over om met ze te doen. Zwemmen in de recreatieplas bijvoorbeeld of bezoekjes aan speeltuinen in de omgeving. Deze twee broertjes reageren, handelen en denken heel verschillend. Ze spelen eigenlijk alleen maar met elkaar. Ze zijn voor elkaar voorspelbaar en dat voelt veilig. Het heeft ook zijn nadelen. Ze hebben hierdoor sneller en vaker ruzie.Meer lezen…

ADHD: leuk, lastig of allebei?

Regelmatig worden ouders van kinderen met ADHD geconfronteerd met een discussie over ADHD. Bestaat het wel of is het een uitvinding van de farmaceutische industrie? Stellen professionals de diagnose niet te snel en te vaak? Zijn die pilletjes wel nodig en wist je dat voeding ook een rol speelt? Een ding is wel duidelijk: ADHD is hot!
Meer lezen…

Lage ziektelast per definitie niet altijd laag

Geachte mevrouw Schippers,

In april van dit jaar heeft het College voor Zorgverzekeringen u middels een technisch rapport geïnformeerd over een ‘Lage ziektelast’-bepaling, met als doel een bezuiniging van ruim 1 miljard te kunnen genereren. Een geschetst rekenmodel dat de criteriumbepaling van een ziektelast moet aantonen is onder andere gebaseerd op ziekenhuiskosten, maar niet op medische en maatschappelijke gevolgen. Zo lees ik dat het rapport ook behandelingen voor ADHD noemt.

Meer lezen…

Jeugdwet: heilloze hang naar een heilsidee

De socioloog Frank Furedi, altijd goed voor een pakkend citaat, schrijft: “Sinds het begin van de twintigste eeuw zijn beleidsmakers steeds meer geneigd om op kinderen te rekenen als een instrument voor verbetering van de maatschappij”. Ook in Groot-Brittannië hebben alle grote politieke partijen zich achter het heilsidee geschaard van ‘vroege interventie’ in het leven van een kind. Ik vraag me af wie er überhaupt een ‘interventie’ wenst in zijn leven of in zijn gezin?Meer lezen…

De nieuwe jeugdwet gaat niet over jeugd, noch over opvoeding

De stelselwijziging – de decentralisatie van alle jeugdhulp naar de gemeenten – wordt beschreven in de nieuwe jeugdwet. Wat een gekke naam eigenlijk. Hebben we ook een ‘volwassenenwet’? Of een ‘ouderenwet’? De nieuwe jeugdwet gaat niet over de jeugd. Die groep is te divers, te kleurrijk, te dynamisch om in een wet te vangen. Als ze de wet nou eens ‘wet voor ouders’ had genoemd, dat was passender geweest.Meer lezen…

Anders, net zo normaal

Het is 26 december 2004. Onze oudste zoon wordt twee weken te vroeg geboren. Urenlang heeft hij klem gezeten in het bekken. Een enorme blauwe plek, zo groot als een sinaasappel als stille getuige van een moeizame bevalling. Zijn huiltje en het kreunen alarmerend, de kraamverzorging, een zeer ervaren vroedvrouw, leek het als normaal te beschouwen. Ik ging er daarom vanuit dat het toch wel in orde zou zijn. Al gauw in de kraamperiode begon hij te fladderen met zijn handjes, de hele dag door, tot hij ongeveer 5 maanden was. Daarna volgde een periode van angsten en overgevoeligheid voor geluid.
Meer lezen…