Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

Wachtlijsten: simpel? Neen!

Sinds de transitie van de jeugdhulp naar de gemeenten is de aandacht voor wachtlijsten en wachttijden toegenomen. Zowel in de media als bij de inkopers en de aanbieders van zorg. De discussie over wachtlijsten gaat uit van een simpel concept: een kind wacht op zorg – en dat is ongewenst. Toch is de werkelijkheid complexer dan dat; en de oplossing ook.
Meer lezen…

Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald

Je zal maar in de situatie zitten dat je een kind of jongere thuis hebt met complexe psychiatrische problemen en dat hij of zij niet de zorg kan krijgen die nodig is. Omdat het geld bij de gemeente op is, omdat de voor jouw kind passende zorg niet is ingekocht, omdat je de reiskosten of eigen bijdrage niet kunt betalen, omdat er bepaald wordt dat je eerst opvoedondersteuning moet krijgen, of omdat je met je kind naar een specifieke psychiater wilt, maar er door de transitie geen vrije artsenkeuze meer is.
Meer lezen…

A day in the life of a visiting child-psychiatrist in Addis Ababa – part 1

Henrikje Klasen took six months leave from her job as Head of Training in Child Psychiatry in The Hague, Netherlands, to move to Ethiopia with her family. There she supports the Psychiatry Department of the University of Addis Ababa in the development of their child mental health services. This week, she tells about some of her experiences in three posts on De Kennis – Blogs.
Meer lezen…

Kan ADHD onzichtbaar zijn?

‘Op school zijn er geen problemen, maar thuis is hij niet te handhaven’. Geregeld hoor ik dit van ouders. Hun kind kan zich goed houden op school, maar ontlaadt thuis helemaal in druk, ongecontroleerd gedrag. Andersom komt ook voor: ouders ervaren thuis weinig problemen, maar de leerkracht rapporteert duidelijk aanwezige kenmerken van ADHD die voor (over)last zorgen. Dit roept de vraag op: ‘Kan ADHD onzichtbaar zijn?’.Meer lezen…

Intramurale jeugd-ggz

Bijna vier maanden geleden is zoonlief tijdelijk ergens anders gaan wonen. In deze korte tijd is er veel gebeurd. Het is geenszins gemakkelijk gegaan. Mijn zoontje met angsten, levend in een fantasiewereld, kon niet eens bij opa en oma logeren, laat staan in een huis 80 km van papa en mama vandaan. De laatste vier maanden stonden voor mijn kind in het teken van wennen, aftasten, ‘manipuleren’, boosheid en veel verdriet. Het is met geen pen te beschrijven hoe zwaar het is om je kind, waar je zo vreselijk veel van houdt, los te moeten laten. Hoe zwaar het mij viel toen ik besefte dat ik mijn eigen kind niet kon opvoeden zoals het zou moeten. Ik zou hem nooit kunnen bieden wat hij nodig had. En het blijkt dat hij veel nodig heeft.Meer lezen…

Dwang: vriend of vijand?

Beat your OCD!, OCD fighting tools en bijnamen voor OCD als Mr. Stupid. Dit is het eerste waar mijn oog op valt als ik een paar boeken doorblader. OCD is geen staatsvijand, zoals deze teksten misschien doen vermoeden. Het gaat hier om een obsessieve compulsieve stoornis, oftewel dwangstoornis, en deze teksten komen uit verschillende behandelprotocollen voor dwang bij kinderen. Dwang is de vijand die je moet bestrijden, is hier de strekking. Door het probleem een naam te geven en te externaliseren, wordt duidelijk dat het niet onlosmakelijk verbonden is met het kind en versterkt het het gevoel dat je er grip op kunt krijgen en vanaf kunt komen. Er is ‘iets’, en dat ben jij niet zelf, het is een extern ‘ding’. Je kunt er boos op worden en tegen ten strijde trekken, en – niet onbelangrijk – je kunt het ook weer kwijtraken. Toch is er iets vreemds met deze benadering. Is het probleem bij de dwangstoornis niet dat je gekweld wordt door je eigen gedachten en last hebt van handelingen die je zelf uitvoert. Is het niet raar om deze gedachten en handelingen als de vijand te bestempelen?

Meer lezen…

F-ACT-team voorkomt uithuisplaatsing Wesley (13)

Wesley is een jongen van 13 jaar met een licht verstandelijke beperking, ADHD en oppositioneel gedrag. Thuis en op school was hij niet te hanteren. Instanties zagen nog maar een oplossing: uithuisplaatsing. Door intensieve behandeling van het Idris FACT-team is het gelukt om dat te voorkomen.

Meer lezen…

Begeleiding vs. behandeling in het werken met studenten met autisme

Overschrijd ik de grens tussen begeleiding en behandeling? Deze vraag stel ik mij geregeld in mijn werk als woonbegeleider. In mijn werk ondersteun ik studenten met een autisme spectrum stoornis (ASS) die studeren aan een hogeschool of universiteit. Samen boodschappen doen, een studieplanning maken en het bespreken van lastige sociale situaties zijn taken die bij mijn rol als begeleider horen. Een even grote taak is het psychisch ondersteunen. En daar zit voor mij precies het grijze gebied.
Meer lezen…

Over smartphonerelaties, grijze en dubbel blauwe vinkjes en verlies van het iMentaliserend vermogen

Het leven van jongeren met persoonlijkheidsproblematiek is vaak pijnlijk, eenzaam en bovenal een zware strijd met zichzelf en de omgeving. Binnen de kinder- en jeugdpsychiatrie melden deze jongeren zich met een scala aan klachten als eetproblemen, somatoforme klachten, traumagerelateerde klachten, zelfbeschadigend/parasuïcidaal gedrag, angst- en stemmingsklachten. Niet zelden zijn deze klachten gerelateerd aan spanningen die jongeren ervaren in relaties. En relaties zijn er meer dan ooit: 24 uur per dag, 7 dagen per week, in je handtas, op een beeldscherm, via een headset, op school, binnenshuis en in de behandelkamer. Meer lezen…

Hoe de stille Jan door taaltherapie een fijne verteller werd

Jan heeft behalve autisme en het syndroom van Gillet de la Tourette een ernstige taalstoornis. Hij kan met 10 jaar nog helemaal niet vertellen over zijn eigen leven. Als hij veel meemaakt, loopt hij helemaal vol, gaat heftig bewegen en uit zich door te trommelen en te tikken. Hij barst dan soms uit in een kakafonie van geluiden die onbegrijpelijk zijn voor zijn ouders. Hij kan met woorden niks zeggen op zulke momenten. Integendeel: zo druk wordt hij dan, dat iedereen er gek van wordt. Wat kan hem helpen? Meer lezen…

Outside the box, into the boat: een kijkje bij het F-ACT Jeugd-team en Peter

Een uitgewoond scheepje bleek een belangrijke stap te zijn in de hulp aan de zorgmijdende Peter. Hij kon met dit dak boven zijn hoofd weer starten met een regelmatiger leven. Een kijkje in het dagelijks werk van een jeugd-F-ACT-team in de Zaanstreek.

Meer lezen…

De bereiding van het behandelprotocol: een smakelijk gerecht?

Bij evidence based behandelingen baseren we ons op protocollen die bewezen effectief zijn. Toch is deze effectiviteit geen vaststaand gegeven. Onderzoeken laten vaak een brede marge zien in de resultaten. Meestal wordt het gemiddelde behandelresultaat gerapporteerd, maar er bestaan grote individuele verschillen in het effect. Wat maakt een behandeling effectief? Het precieze antwoord op die vraag weten we niet. Voor een deel zijn het de behandelprincipes die in deze protocollen zijn beschreven, die werkzaam zijn gebleken. Maar er is meer. Meer lezen…

€100.000 garandeert kwaliteit jeugdhulp?!

Amsterdam heeft voor de keuze van jeugdhulpaanbieders een wel erg bijzonder ‘kwaliteitscriterium’ gekozen. Een zorgaanbieder moet – in de eigen Amsterdamse regio – minimaal een omzet van €100.000 hebben. Wie dit niet haalt, mag niet meedoen bij de inkoop. Waardoor kinderen niet meer terecht zullen kunnen bij kleine jeugd-ggz instellingen (zoals Vitaalpunt) of grotere die buiten de regiogrenzen (zoals Curium-LUMC) gelegen zijn.

Meer lezen…

Het Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie maakt gebruik van cookies voor analyse van het gebruik van deze website en om de website optimaal te laten werken. Uw bezoek blijft daarbij anoniem. Voor meer informatie, zie onze privacyverklaring

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten