Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

Wetenschappelijk onderzoek in de praktijk

Eén van ons kwam haar tegen in de supermarkt. Het is alweer een tijdje geleden dat de behandeling is afgerond. “Wat leuk! Hoe gaat het?” Positieve berichten. Thuis geen slaande ruzies meer. Leuke stage, bijna elke dag heen. Altijd prettig om dit soort berichten te horen en binnen het team te delen. Verbazend en hoopgevend hoe het na jaren tobben beter gaat. Zal het komen omdat ze ouder is geworden? Was die stage toch de gouden greep? Of heeft de behandeling door het F-ACT Jeugdteam bijgedragen? En op welke manier dan? Dat gaat deels onderzocht worden en we doen mee.
Meer lezen…

Jongeren, muziek en emotie

Muziek is overal om ons heen. Een cd’tje in de auto, dat nummer van de top 40 dat speelt in de supermarkt tijdens het doen van je boodschappen. Muziek via de oordopjes van je iPod of de radio van de buschauffeur. We kunnen er niet omheen: muziek is overal. Dat maakt het niet minder bijzonder of speciaal: hoewel we het soms niet eens meer opmerken, muziek doet iets met je emoties. Of je je hier nu bewust van bent of niet. Wij deden een onderzoek naar wat voor invloed muziek heeft onder jongeren van 12 tot 18 jaar op hun emotieregulatie. Eerst even kort over emoties, hoe die werken en hoe dit in relatie staat tot muziek. Hierna gaan we dieper in op de resultaten van het onderzoek. Meer lezen…

F-ACT Jeugdonderzoek van start

F-ACT als zorgorganisatiemodel voor kinderen en jongeren

F-ACT Jeugd sluit aan op de maatschappelijke beweging richting verdere ambulantisering, waarbij hulpverleners in de wijk steeds belangrijker worden en de klinische zorg afneemt. Op het oog een zeer geschikt organisatiemodel binnen het huidige zorglandschap. Maar draagt F-ACT als organisatiemodel ook bij aan verbetering van het psychosociaal en maatschappelijk functioneren van kinderen en jongeren met ernstige psychische problematiek? Dat is de kern van ons F-ACT Jeugdonderzoek.

Meer lezen…

De oplossing voor een laag zelfbeeld?!

Het is vast herkenbaar, die vervelende gedachte over jezelf (“Doe ik dit alweer fout…”) die weer door je hoofd glipt. De ene persoon denkt vaker negatief over zichzelf dan de ander. Dit slaan we allemaal onbewust op in ons zelfbeeld. Je kunt boekenkasten vol vinden over tips en trucs voor het ‘oplossen’ van een laag zelfbeeld. Maar gaan we hier niet iets te kort door de bocht? Ligt er niet heel veel ten grondslag aan dit zelfbeeld? In deze post ga ik dit onderzoeken, te beginnen bij wat een zelfbeeld is en hoe dit ons beïnvloedt. Uiteindelijk zal ik proberen de eerste stappen voor het ontwikkelen van een nieuw zelfbeeld bloot te leggen, op zoek naar de realiteit.
Meer lezen…

Nutteloze wetenschap?

Mede-auteurs: Martine van Dongen-Boomsma, Wouter Groen, Rik Knipschild, Iris Servatius, Janne Visser, Marieke Zwaanswijk

Bestaat er zoiets als nutteloze wetenschap? Daar zijn de meningen over verdeeld. Er bestaan wel heuse competities voor het meest nutteloze onderzoek, zoals bijvoorbeeld de IG-Nobelprijzen. Maar bij nadere inspectie blijken uitverkoren onderzoeken eerder grappig of schunnig dan echt nutteloos. De kernvraag is: wanneer is onderzoek nutteloos? Is het nutteloos om iets aan te tonen wat al aangetoond is? De meeste wetenschappers vinden dit juist een kerntaak van de wetenschap. Dit speelt bijvoorbeeld in wetenschappelijk onderzoek naar de erfelijke factoren die psychiatrische ziektes veroorzaken. 
Meer lezen…

Evidence-based practice: gewoon doen wat werkt!

Ik ben een fervent pleitbezorger van de evidence-based practice in de jeugd-ggz en in de brede jeugdhulp. Regelmatig constateer ik dat mensen het beeld hebben dat evidence-based zou inhouden dat je alleen werkt op basis van wetenschappelijke kennis; en dat je dan bijna niets meer zou kunnen doen. In deze post wil ik duidelijk maken dat dat juist niet het geval is. De kern is dat “evidence” niet hetzelfde is als “proof”; twee woorden die in het Engels een totaal verschillende betekenis hebben, maar in het Nederlands vaak slordig allebei worden vertaald als “bewijs”. Evidence-based werken is eigenlijk niet meer dan gewoon doen wat werkt.

Meer lezen…

E-health als ondersteuning bij emotieregulatie: APP-soluut

Die deur hè, die je keihard dichtsmeet, of die vaas die met een rotgang op de grond in duizend stukjes uit een spat, die kennen we allemaal toch? Achteraf denk je: ‘nergens voor nodig geweest’, op het moment zelf een actie waar je totaal geen controle over lijkt te hebben. Woede, frustratie, verdriet. Allemaal emoties die we tegenkomen in ons leven en soms zelfs weleens de overhand nemen. Meestal kun je die extreme reacties op je emoties onder controle houden. Maar bij ADHD, ODD of CD is dat niet zo vanzelfsprekend. Meer lezen…

Onafgemaakte behandelingen in de jeugd-ggz

Als een kind of adolescent in behandeling komt bij de jeugd-ggz is dat vaak de uitkomst van een intensief en pijnlijk proces. Ouders moeten zich realiseren dat er hulp nodig is voor de eigenaardigheden of moeilijkheden van hun kind. En het kind natuurlijk ook. Je zou dan ook verwachten dat iedereen er alles aan doet om de behandeling tot een goed einde te brengen. Het blijkt echter dat de behandeling heel vaak niet volgens plan wordt afgemaakt.Meer lezen…

Onderzoek naar gezinsgericht werken in de Justitiële Jeugdinrichting: dataverzameling afgerond

De Academische Werkplaats Forensische Zorg voor Jeugd (AWFZJ) heeft onderzoek verricht naar Gezinsgericht werken in Justitiële Jeugdinrichtingen (JJI’s). Waar zijn de onderzoekers de afgelopen vier jaar mee bezig geweest? Als promovenda van dit onderzoeksproject wil ik u daarover graag iets vertellen.
Meer lezen…

Risicofactoren van gewelddadig gedrag: waarom de één de ander niet is

‘Op 7 november 2007 schiet Pekka-Eric Auvinen (18) in zijn middelbare school in het Finse Jokela 8 mensen dood. Onder hen waren de schoolzuster, de directrice en hijzelf. De motieven van de meeste school shooters blijven onduidelijk, maar filmmaker Alexander Oey weet goed door te dringen in het hoofd en de omgeving van de getroubleerde Pekka… (NPODOC).’
Meer lezen…

A day in the life of a visiting child-psychiatrist in Addis Ababa – part 3

Henrikje Klasen took six months leave from her job as Head of Training in Child Psychiatry in The Hague, Netherlands, to move to Ethiopia with her family. There she supports the Psychiatry Department of the University of Addis Ababa in the development of their child mental health services. This week, she tells about some of her experiences in three posts on De Kennis – Blogs.
Meer lezen…

Kan ADHD onzichtbaar zijn?

‘Op school zijn er geen problemen, maar thuis is hij niet te handhaven’. Geregeld hoor ik dit van ouders. Hun kind kan zich goed houden op school, maar ontlaadt thuis helemaal in druk, ongecontroleerd gedrag. Andersom komt ook voor: ouders ervaren thuis weinig problemen, maar de leerkracht rapporteert duidelijk aanwezige kenmerken van ADHD die voor (over)last zorgen. Dit roept de vraag op: ‘Kan ADHD onzichtbaar zijn?’.Meer lezen…

Onbegrip

Het Algemeen Overleg in de Tweede Kamer over de Jeugdwet is verzet met een week. Reden: spoedoverleg over de vluchtelingenstroom per boot richting Italië. Natuurlijk heeft dat nu voorrang: vele levens, ook van kinderen, zijn hiermee gemoeid. Allemaal mensen op zoek naar een beter en veiliger bestaan.Meer lezen…