Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

“Je lijkt wel een ambtenaar…”

Ik hou van autorijden. Op mooie wegen. En liefst harder dan eigenlijk mag. Ik heb het besproken in mijn leertherapie. Het heeft niet geholpen. Hoeft ook niet. Ik kan altijd nog zeggen dat niets menselijks mij vreemd is. Afgelopen zomer. Vakantie. Genoten van bochtige wegen, het terugschakelen, de toeren van de motor en mijn automoment. En dan, uit het niets: de motor viel stil. Alles wat op het dashboard kon branden lichtte op. Foutmeldingen op het display. Mijn trots, die ik uit zorg vaak met de hand in de wax zet, liet mij in de steek. Zonder genade. En ‘die’ van mij zou mij altijd thuisbrengen. Ik vertelde het iedereen. Alleen als kind heb ik mij weleens zo beteuterd gevoeld toen hij door de sleepdienst werd opgeladen. Mijn supervisor vroeg naar mijn vakantie. Ik biechtte op dat mijn budget voor de auto er voor dit jaar in één keer door heen was gegaan. Mijn supervisor moest lachen; ‘ik leek wel een ambtenaar’. De ambtenaar doet met de geestelijke gezondheidszorg voor kinderen en jongeren namelijk net zoiets.Meer lezen…

Voorbij het wantrouwen, naar het vertrouwen. Voor een duurzame volksgezondheid.

Op veel plekken zijn de afgelopen maanden en weken klimaatmarsen georganiseerd. Ze zijn de opmaat naar de belangrijke klimaattop volgende week in Parijs. Maatregelen zijn nodig om het tij te keren en de wereldwijde temperatuurstijging een halt toe te roepen. Duurzame interventies leveren over het algemeen niet direct rendement op, maar wel op de middenlange en lange termijn. En dat is waar het in de zorg ook over moet gaan. Kennis over mentale gezondheid om eigen regie en weerbaarheid te versterken of juist snel hulp te kunnen bieden om erger – en duurder – te voorkomen. Aandacht voor mentale gezondheid, kan een grote betekenis toevoegen aan de gehele gezondheid. Duurzaam en uiteindelijk goedkoper. Maar niet vandaag. Vandaag moeten we beginnen met investeren. Daarvoor is respect en vertrouwen nodig. Meer lezen…

Ervaringsdeskundigen: nuttig, schadelijk of hype?

Er waait een nieuwe, stormachtige wind door de (kinder- en jeugd-) psychiatrie: het is de wind van ervaringsdeskundigen. Wat ooit begon met een licht briesje voor meer zeggenschap voor patiënten en resulteerde in cliëntenraden, is uitgemond in een tsunami van ervaringsdeskundigen en ervaringswerkers. Wat ooit begon met serieus luisteren naar ervaringsdeskundigen om zo de zorg en behandeling op een hoger plan te tillen, is verworden tot een bijna niet meer te stuiten inbreng en macht van ervaringsdeskundigen. Ook (kinder- en jeugd-)psychiatrische instellingen en academische centra tuimelen de laatste jaren bijna over elkaar heen met het verkondigen van dit nieuwe evangelie, want ervaringsdeskundigen: die lijken ineens het antwoord te zijn op heel veel problemen.
Meer lezen…

Beoogd doel transitie raakt uit zicht

De transitie was ooit bedacht om de samenwerking in de zorg rondom multi-problem gezinnen te verbeteren en als psychiater in een FACT-jeugdteam, waarin we vooral met multi-problem gezinnen te maken hebben, kon ik een dergelijke doelstelling natuurlijk alleen maar toejuichen. Maar toen kregen we met Sybren te maken. En zijn moeder. En de instanties die over het ouderlijk gezag beslissen.
Meer lezen…

Risicofactoren van gewelddadig gedrag: waarom de één de ander niet is

‘Op 7 november 2007 schiet Pekka-Eric Auvinen (18) in zijn middelbare school in het Finse Jokela 8 mensen dood. Onder hen waren de schoolzuster, de directrice en hijzelf. De motieven van de meeste school shooters blijven onduidelijk, maar filmmaker Alexander Oey weet goed door te dringen in het hoofd en de omgeving van de getroubleerde Pekka… (NPODOC).’
Meer lezen…

Wachtlijsten: simpel? Neen!

Sinds de transitie van de jeugdhulp naar de gemeenten is de aandacht voor wachtlijsten en wachttijden toegenomen. Zowel in de media als bij de inkopers en de aanbieders van zorg. De discussie over wachtlijsten gaat uit van een simpel concept: een kind wacht op zorg – en dat is ongewenst. Toch is de werkelijkheid complexer dan dat; en de oplossing ook.
Meer lezen…

Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald

Je zal maar in de situatie zitten dat je een kind of jongere thuis hebt met complexe psychiatrische problemen en dat hij of zij niet de zorg kan krijgen die nodig is. Omdat het geld bij de gemeente op is, omdat de voor jouw kind passende zorg niet is ingekocht, omdat je de reiskosten of eigen bijdrage niet kunt betalen, omdat er bepaald wordt dat je eerst opvoedondersteuning moet krijgen, of omdat je met je kind naar een specifieke psychiater wilt, maar er door de transitie geen vrije artsenkeuze meer is.
Meer lezen…

Alsjeblieft: stop met het labelen en medicaliseren van kinderen

Het is 2015 en we leven in een wereld waarin deskundigen kinderen aan de lopende band psychiatrisch labelen. Veel kinderen krijgen niet alleen te horen dat ze een psychiatrische stoornis hebben, maar ook het onjuiste verhaal dat ze een hersenstoornis hebben, dat hun hersenen kleiner zijn, dat ze een neurobiologische stoornis hebben, hun hersenen anders werken of dat zij “stofjes” missen. Terwijl er voor geen enkele psychische stoornis een biologische test is en wetenschappers elkaar al jarenlang voortdurend tegenspreken, lijken deskundigen het toch volkomen acceptabel en ethisch verantwoord te vinden om kinderen in een medisch model te persen en ze op te zadelen met ernstige ziektebeelden. Dat dit enorm schadelijk is voor deze kinderen, daarvan ben ik overtuigd. Net als dat ik er overigens van overtuigd ben dat de meeste deskundigen zich niet of nauwelijks bewust zijn van de schade die zij hiermee aanrichten, dat zij meestal enorm betrokken zijn bij kinderen, en dat zij kinderen en jongeren vaak met de beste bedoelingen medicaliseren.
Meer lezen…

Kinderrechten anno 2015

Rechten van kinderen die in Nederland geschonden worden, ‘met voeten getreden’? De feiten in het Jaarbericht Kinderrechten 2014 liegen er niet om. Asielkinderen die verdwijnen, een ongekende toename van online #seksgeweld en aanhoudend excessief gezinsgeweld. Ook kregen we afgelopen maand ons jaarrapport van de Verenigde Naties. De conclusies vrij vertaald: met deze resultaten gaan we niet over naar de volgende groep.
Meer lezen…

Poen, poen poen poen: de waarde van ervaringsdeskundigheid

De laatste tijd hoor ik steeds vaker over het betalen van ervaringsdeskundigen. Zelf ben ik ook een ervaringsdeskundige. Ik praat mee over de agenda van de kinder- en jeugdpsychiatrie en inhoudelijke zaken zoals e-health en medicatie. Als ervaringsdeskundige laat ik me soms horen in een reactie via de media. Je maakt gebruik van die ervaringen die je hebt opgedaan. Ik heb twee kinderen met autisme en heb zelf ook die diagnose, en kan met die ervaringen goed aangeven waaraan mijn kinderen of ik behoefte hebben.Meer lezen…

Wat kost een kind met ernstige psychische problemen?

Wat kosten alleenstaande minderjarige asielzoekers? Wat kost een gevangene? Wat kost mijn dikke buurman? Wat kost een hooligan? De Rekenkamer, een favoriet televisieprogramma van mij, heeft het allemaal al eens voorgerekend. Aan de vraag ‘Wat kost een kind met ernstige psychische problemen?’ heeft De Rekenkamer zich nog niet gewaagd. Misschien moet ik dit maar eens als kijkersvraag insturen.
Meer lezen…

Decentralisatie en specialistische zorg: een beleidscontradictie

Het klinkt zo goed: maximale vrijheid op lokaal, gemeentelijk niveau om zorg op maat te realiseren. De decentralisatie is bedoeld om gefragmenteerde slecht op elkaar afgestemde zorg tegen te gaan. Zo komen patiënten sneller bij de juiste behandelaar, krijgen ze de best passende zorg en is er goede regie. Daar kunnen we alleen maar voor zijn. Maar waarom werkt dat nu juist niet voor de specialistische zorg zoals de kinder- en jeugdpsychiatrie?
Meer lezen…

Kinderen met leer-, ontwikkel- en gedragsproblemen als goed doel

De subsidies lopen terug en daarom hebben ouder- en patiëntenverenigingen het moeilijk. Om de tent draaiende te houden worden er allerlei dingen bedacht. Daarin blijkt men heel creatief. Kinderen met bijvoorbeeld autisme of ADHD worden neergezet als goed doel. Je kunt van alles doen om geld in te zamelen. Haken, borduren, koken, met de hele buurt taarten bakken, en natuurlijk de sponsorloop. Loop hard voor kinderen met leer-, ontwikkel- en gedragsproblemen.

Meer lezen…