Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

Eigen kracht is niet altijd de oplossing

In de nieuwe Wet op de Jeugdzorg spreekt onze regering vrijwel alleen over eigen kracht, eigen verantwoordelijkheid, ontzorgen, inschakelen van sociale netwerken, demedicaliseren en normaliseren. Die nieuwe wet gaat over alle hulp aan jongeren: de jeugdzorg, de zorg voor kinderen met een verstandelijke beperking, de kinderbescherming, de reclassering, de forensische hulpverlening en de jeugd-ggz. Geldt die wet echt voor de kinderen die bij de kinder- en jeugdpsychiatrie komen? Ik kan het bijna niet geloven.Meer lezen…

Gemeenten klaar voor transitie jeugd-ggz?

28 november 2011: die dag werd ik 40. Deze dag vergeet ik niet snel. Na vijf blokkades achtereen op de bijstanduitkering, bezwaarschriften en veel stress, zat ik uiteindelijk tegenover de klachtencommissie van mijn gemeente. Deze was onder andere van mening dat ik mij verschool achter de ‘ziekte’ van mijn zoon om zodoende onder het werk uit te komen. Ik maakte kennis met een gemeente die het mantelzorg niet goed op het netvlies had staan. Hoe meer ik mij verdedigde, hoe heviger de ‘strijd’.Meer lezen…

Het valt helemaal niet wel mee

Het wetsvoorstel dat de regie van de geestelijke gezondheidszorg overhevelt naar de gemeente is een ernstige bedreiging voor kinderen en jeugdigen met een psychische aandoening. Hebben we wel door hoe ernstig? Met een voor ons vak ongekende eensgezindheid hebben we de petitie die deze zorg verwoordt dan ook massaal ondertekend. En vervolgens zijn we weer aan het werk gegaan. Uiteindelijk zijn we hulpverleners en geen politici. Ze zullen heus niet de hele jeugd-ggz naar de bliksem laten gaan? Ze laten de specialistische zorg er vast wel buiten. Ik kan er verder ook niets aan doen. Tot drie maanden geleden dacht ik net zo.Meer lezen…

We doen het goed, maar vertellen het aan niemand

Nederlands wetenschappelijk onderzoek in de kinder- en jeugdpsychiatrie behoort tot de wereldtop. We zijn met relatief kleine budgetten uitermate productief, onze impact is het hoogst in de wereld en onze behandelpraktijk zeer effectief. Maar wie weet er eigenlijk wat we doen? Ik krijg de indruk: niemand.

Meer lezen…

Transitie Jeugdzorg komt dichterbij. Wat wacht ons?

Jeugdzorg is geen verzekerd recht meer. Toen onze jongens Jerry en Sidney de diagnoses autisme, ADHD, en een licht verstandelijke beperking kregen, werd meteen een vervolgtraject ingezet. Wel zo prettig, want je hebt op zo’n moment ook best veel te verwerken. Het geeft een goed gevoel: er gebeurt wat! Nu verdwijnt de behandeling voor ADHD uit het basispakket: demedicalisering. Na de Transitie Jeugdzorg gaat een ambtenaar beslissen over de behandeling. Weten de mensen achter het loket bij de gemeente wel over wie ze het hebben, wat onze kinderen nodig hebben? Of je krijgt een regisseur. Die gaat voor jou bepalen wie wel en wie niet. Maar wacht eens… kan ik dat als ouder zelf niet bepalen?

Meer lezen…