Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

Ontwikkelingen in de transformatie jeugdhulp

Kort geleden werd bekend dat bij een aantal gemeenten nogal wat euro’s op de plank blijven liggen die bedoeld zijn voor onder meer jeugdhulp. Soms verklaarbaar. Andere gemeenten komen juist weer geld te kort. Bezuinigen gemeenten te veel op specialistische jeugdhulp, en zetten ze te veel in op laagdrempelige, preventieve zorg? Sommige gemeenten doen het goed. Daar hoor je mijns inziens te weinig over. En dat is jammer, want juist van goede voorbeelden kunnen we leren! In Almere was even de vrees dat er helemaal geen geld voor zorg meer was, omdat de beurs leeg bleek. Daarnaast zijn er veel ontevreden ouders. Meer lezen…

Wetenschappelijk onderzoek in de praktijk

Eén van ons kwam haar tegen in de supermarkt. Het is alweer een tijdje geleden dat de behandeling is afgerond. “Wat leuk! Hoe gaat het?” Positieve berichten. Thuis geen slaande ruzies meer. Leuke stage, bijna elke dag heen. Altijd prettig om dit soort berichten te horen en binnen het team te delen. Verbazend en hoopgevend hoe het na jaren tobben beter gaat. Zal het komen omdat ze ouder is geworden? Was die stage toch de gouden greep? Of heeft de behandeling door het F-ACT Jeugdteam bijgedragen? En op welke manier dan? Dat gaat deels onderzocht worden en we doen mee.
Meer lezen…

Expertise én vakmensschap nodig in de eerstelijns jeugdhulp

Recentelijk bezocht ik de conferentie ‘Van wijk tot wetenschap’. Die had als thema hoe de kennis uit met name de kinder- en jeugdpsychiatrie beter beschikbaar kan worden gemaakt voor de mensen die in de eerste lijn van de jeugdhulp werken met kinderen en gezinnen; vaak medewerkers van wijkteams jeugd. 
Meer lezen…

Onverteerbaar

Halverwege maart 2016 kregen wij te horen dat een deel van de zorg voor onze zoon met autisme en een verstandelijke beperking niet meer gegarandeerd kon worden. Hieronder viel ook de logeervoorziening, waar onze zoon net een beetje aan het wennen was. En waarvan wij de vruchten gingen plukken. Want, hoe moeilijk deze stap ook was, het was voor ons gezin hard nodig om af en toe te kunnen bijkomen en opladen. De dingen te kunnen doen die met mijn zoon erbij niet kunnen, een paar nachten goed te kunnen slapen en vooral veel aandacht te kunnen geven aan onze dochter. Meer lezen…

F-ACT Jeugd Twente en de vierde dimensie, F-ACT into the Future!

Binnen F-ACT Jeugd Twente komen drie dimensies uit de jeugdzorg en volwassenenzorg samen door dat medewerkers vanuit LVB, ggz en jeugdzorg samen zorg bieden aan de jongeren tussen de 12 en 27 jaar. Dat is mooi! Veel verschillende inzichten, kennis en meningen, maar soms ook moeilijk. Mede daarom bevond ik mij in september opgepropt in een Sprinter tussen Utrecht en Eindhoven. De reis moest leiden naar het congres “F-ACT into Future” waar ik een workshop zou gaan geven over hoe we de financiering in Twente met elkaar geregeld hebben. Door alle vertragingen was het spannend of ik op tijd zou aankomen. 
Meer lezen…

Het wachtlijstenmonster

De gemeente Almere heeft besloten tot 1 januari een stop te zetten op jeugdzorg met verblijf en zorg vanuit de kinder- en jeugdpsychiatrie, tenzij sprake is van een crisissituatie. In de kranten volgt berichtgeving of dit wettelijk nu wel of niet mag, de staatssecretaris spreekt er schande van en de wethouder pareert. De bal lijkt nu te liggen bij de gemeenteraad van Almere en bij ouders die voldoende puf hebben om naar een rechter te stappen. Het is een ingewikkelde kwestie. Een gemeente moet niet zodanig in financiële problemen komen dat zij toekomstige jeugdhulp niet meer kan inkopen en zoekt dus naar een oplossing. Het is dan makkelijk met het vingertje wijzen vanaf de zijlijn. Maar voor ouders en kinderen is het gruwelijk als je dagelijks bezig bent met overleven, je de zorg echt oprecht nodig hebt, je je kind ziet verslechteren en kennelijk eerst tot de bodem moet gaan voor je toch nog hulp krijgt. Het zou in een beschaafd land niet voor moeten komen. 
Meer lezen…

Leve de Barbaren!

Het volgende stukje is gewaagd en roept zelfs bij het schrijven mijn eigen ambivalentie op. Nu ja, ik vat moed en leg het toch maar aan u voor. Meer lezen…

Maatwerk is niet mogelijk zonder protocollen

De laatste tijd is er veel discussie over de vermeende tegenstelling tussen protocollair werken en zorg op maat. Bij wijkteams jeugd, bij wethouders, en ook bij professionals in de jeugdzorg en de jeugd-ggz. De angst is dat medewerkers die bijvoorbeeld met complexe problematiek bij gezinnen werken, gedwongen worden zich aan protocollen of richtlijnen te houden terwijl kinderen en ouders net bij iets anders gebaat zijn. Dat merkte ik al toen ik nog als Directeur Zorg in de jeugd-ggz werkte in de discussie over de zorgprogramma’s. En ik zie hetzelfde nu ik bij het Nederlands Jeugdinstituut werk over bijvoorbeeld de richtlijnen jeugdhulp en jeugdbescherming.
Meer lezen…

Meer bureaucratie en versnippering na de transitie

De Jeugdwet zou de knelpunten in het jeugdstelsel oplossen, zeiden staatssecretarissen Martin van Rijn en Fred Teeven een paar jaar geleden. Het nieuwe stelsel ging de regeldruk verminderen en een einde maken aan bureaucratie en versnippering. Ik merk er nog niet veel van.
Meer lezen…

Jeugd-ggz in de jaren 80

Ik sta er nauwelijks nog bij stil. Soms dacht ik eraan toen de gemeente verantwoordelijk werd voor jeugdzorg, inclusief de jeugd-ggz. Daar ben ik fel op tegen, en ik heb dan ook de petitie ondertekend. Ik ben in de jaren ‘80 op mijn zeventiende in een jeugdkliniek terechtgekomen omdat ik nogal agressief was en voortdurend wegliep. Ik wilde het ook zelf, thuis hield ik het niet uit. Ik moest óf weg, óf mezelf uit de weg ruimen.

Meer lezen…

Team F-ACT Jeugd Breda: “We zijn gecertificeerd!”

Van brainstormend clubje naar gecertificeerde zorg binnen iets meer dan twee jaar. Daarvoor heb je een team nodig dat gemotiveerd is om de complexe doelgroep, de zorgmijdende en overlast veroorzakende jongeren, als een uitdaging te benaderen. Niet meteen resultaatgericht, maar contactgericht, om juist vanuit dat contact een verandering te krijgen. Samen met de jongere op pad, verbinden en vertrouwen herstellen, zodat zij weer zelfvertrouwen krijgen om hun leven vorm en inhoud te geven. 

Meer lezen…

Het belang van de transitie!

Hé, hoe zit dat nou? Ben ik van mening veranderd? Vind ik dat onze zorgen over de felbestreden transitie van de jeugd-ggz naar de gemeentes niet bewaarheid zijn geworden? Je ziet wel vaker bij mensen van mijn leeftijd dat ze opeens een ommezwaai maken.
Meer lezen…

Niet ideaal

Onze zoon was net drie jaar toen hij de diagnose “klassiek autisme en een verstandelijke beperking” kreeg. In de eerste jaren na deze diagnose gingen mijn man en ik eens in de drie maanden samen naar het Centrum Autisme voor ouderbegeleiding. Dat was prettig en gaf ons steun. Even spuien tegen iemand die ‘er’ veel van wist, elkaar horen praten over onze wijzigende toekomstverwachtingen. Natuurlijk praatten we ook samen wel over wat ons bezighield, maar deze gesprekken met een psycholoog/orthopedagoog, luchtten ons op en deden ons goed. We huilden, lachten, en reden weer naar huis. Meer lezen…