Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

Psychiatrische classificatie bij kinderen: zegen of vloek?

De nieuwe regering gaat extra geld uittrekken voor defensie. Damiaan Denys – voorzitter van de Nederlandse vereniging voor Psychiatrie – reageerde op Twitter met de verzuchting of er niet wat geld opzij kon worden gezet voor goede kinder- en jeugdpsychiatrie (en volwassenenpsychiatrie), want “… worden later betere militairen”. Denys kon er niet verder naast zitten. Velen die op jeugdige leeftijd bij de kinderpsychiater zijn geweest, kunnen juist defensie als werkgever wel vergeten.Meer lezen…

Het hinderlijke mechanisme bij hulp vragen: acceptatie

‘Ik kan dit wel alleen!’, ‘Ik wil gewoon mezelf zijn’, ‘Als jij het bedenkt doe ik het toch niet!’. Dit zijn zinnen die ik regelmatig opvang in mijn omgeving, zowel op mijn werk als daarbuiten. Het is een alledaags fenomeen; mensen die zelf hun problemen willen oplossen, zo zelfstandig mogelijk willen zijn. In deze blog ga ik op onderzoek uit om deze menselijke drang te verklaren en de gevolgen in kaart te brengen. En natuurlijk het belangrijkste, hoe ga je er mee om? Een tipje van de sluier: acceptatie door middel van kennis en ervaring.Meer lezen…

Onbegrip

Het Algemeen Overleg in de Tweede Kamer over de Jeugdwet is verzet met een week. Reden: spoedoverleg over de vluchtelingenstroom per boot richting Italië. Natuurlijk heeft dat nu voorrang: vele levens, ook van kinderen, zijn hiermee gemoeid. Allemaal mensen op zoek naar een beter en veiliger bestaan.Meer lezen…

Destigmatiseren door met z’n allen te transformeren

De verschillen tussen kinderen met een diagnose zijn dezelfde als de verschillen tussen kinderen zonder een diagnose. Dat is een van de belangrijkste destigmatiserende resultaten die ik in mijn proefschrift beschrijf. Wat in de maatschappij als ‘gek’ wordt gezien, wijkt dus niet zo gek veel af van dat wat we als ‘normaal’ beschouwen. Anders gezegd; het verschil tussen kinderen met een stoornis is geworteld in de verschillen tussen kinderen zonder een stoornis. Tijdens de proefschriftverdediging heb ik geprobeerd uit te leggen wat de consequenties van deze bevinding kunnen zijn. Ik pleitte toen voor een verrijking van het onderwijs. Natuurlijk zijn het ontwikkelen van voldoende reken- en taalvaardigheid van cruciaal belang om mee te kunnen draaien in de maatschappij. En ook creatieve vakken, aardrijkskunde, geschiedenis en gymnastiek zijn onontbeerlijk. Toch zou ik graag zoiets als ‘vaardigheid in het omgaan met diversiteit’ aan het curriculum willen toevoegen. Meer lezen…