Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

Pareltjes in de prullenbak; achterdocht in onderwijs kent vele grillige vormen

Mijn leven mist een aantal mijlpalen. Ze waren er wel, maar de herinnering aan deze momenten bestaat uit niet meer dan mijn beleving, beelden in mijn gedachten. Ik mis foto’s, tekeningen, brieven en speelgoed. Pareltjes om in te neuzen, als bewijs dat alles gaat zoals het hoort te gaan.  Dat maakt me verdrietig, nu ik zie dat de geschiedenis zich herhaalt bij mijn zoon. Meer lezen…

Sociale domein: internetabonnement of vervoer voor behandeling?

Hoe ga ik het vanaf 1 januari 2015 redden nu vrijwel álle regelingen voor tegemoetkomingen in de zorg en de laagste inkomens komen te vervallen? Zoals het er nu naar uitziet is het nog maar afwachten of en hoe ik op termijn de zorgafspraken voor mijn zoontje kan inlossen. Als blijkt dat mijn zoontje in een volstrekt andere provincie wel die specifieke zorg kan krijgen die hij nodig heeft, hoe zal ik de intensieve samenwerking met de hulpverleners dan kunnen handhaven? Mijn financiën zijn nu al vaker een rommeltje doordat ik eerst de vervoerskosten moet voorschieten. Meer lezen…

Tijd voor goed nieuws, hoewel…

Ons gezinsleven gaat met ups en downs. Een middenweg is er nauwelijks. Je kunt zeggen dat het bij ons nooit saai is. Meer lezen…

Onvoorspelbaar vanzelfsprekend: avondvierdaagse met autisme

Dé avondvierdaagse. Vier dagen achter elkaar 5 kilometer lopen. Dat ging vorig jaar – ondanks de vele prikkels – vrij goed met de oudste (7, ADHD/ASS) en dit jaar besloten dat ook broer van 6 (ADHD/ODD) mee zou lopen. Nu wil het feit dat ze nog geen minuut zonder toezicht in elkaars nabijheid kunnen verkeren; dankzij hun beperkingen kunnen ze niets van elkaar hebben, ze zijn elkaars grootste prikkel. En trigger. Maar, zo dacht ik hoopvol, ik loop er tenslotte tussenin. Hij wilde zelf zo graag en de ontlading die achteraf komt door de overprikkeling, die calculeren we tegenwoordig gewoon in. Meer lezen…

De KanjerKetting in de kindergeneeskunde: goedbedoeld maar ondoordacht ingevoerd

In de kindergeneeskunde werken professionals met de zogeheten KanjerKetting. Deze ketting, bedoeld als beloningssysteem en wegwijzer voor kinderen met kanker tijdens de zware behandeling, is ontwikkeld door de Vereniging Ouders Kinderen en Kanker. Ongetwijfeld zullen de intenties om deze ketting te introduceren goed geweest zijn. Wat echter op het eerste gezicht misschien hartverwarmend is en pedagogisch verantwoord lijkt te zijn, kan wel eens een heel andere uitwerking hebben op zieke kinderen.

Meer lezen…

Kleine kabouter keert terug naar regulier onderwijs

In mijn vorige blog post kon je lezen dat mijn jongste mag terugkeren naar regulier onderwijs. Wij vinden dat heel bijzonder. En ik voel de noodzaak om te vertellen wat er dan zo bijzonder is.

Meer lezen…

Onpasselijk makend onderwijs

Het is de week van Passend Onderwijs. In mijn stad bestaat een enorme kloof tussen de wens en de werkelijkheid. Ook deze week krijg ik beide uitersten hiervan voorgeschoteld. Het goede nieuws is dat veel scholen beginnen te begrijpen wat er verwacht wordt. Het Samenwerkingsverband hier (alle schoolbesturen in een samenwerkingsverband maken samen afspraken over hoe voor elke leerling zo goed mogelijk passend onderwijs kan worden gerealiseerd) voorziet hen van duidelijke doelstellingen en ondersteunt scholen om deze doelen stapsgewijs te bereiken. Helaas heeft ons kind te maken met een grote uitzondering.
Meer lezen…

Zoeken naar wat werkt

Onze oudste, Jerry, heeft een Wajong-uitkering. Sinds hij klaar is met Detailhandel MBO-2, een richting waarin hij niet verder wil, zoekt hij naar werk. Hij is via mij bij de post begonnen. Een fijne baan, waarin hij alleen werkt. Hij heeft wel af en toe moeite om op tijd te komen, tot ergernis van de baas. Soms vergeet hij reclame, waarna een boze buurtbewoner belt. Het gaat allemaal net goed, met veel support van mams. Want dan is hij telefonisch weer onbereikbaar. En krijg ik een telefoontje van de baas. En ga ik er weer achteraan. Hem zoeken in zijn postwijk.

Meer lezen…

Leven met autisme: onze rollercoaster…

Ons leven met autisme is net een rollercoaster. Zo zit je te genieten van kleine dingen die lukken, op naar de top…. En voor je het weet stort je met een noodgang de afgrond in en weet je even niet meer wat je overkomt. Zo gaat het al jaren. Het lijkt alleen of de diepe dalen soms steeds dieper en groter worden. Of misschien dichter op elkaar zitten. Zo heb je een goede dag terwijl het de volgende dag helemaal mis kan zijn.

Meer lezen…

Brief aan mijn zoon: het spijt me.

Lieve zoon,

Ik schrijf je deze brief omdat ik spijt heb, spijt van zoveel dingen. Hoewel we het er al zo vaak over gehad hebben, we alles al tientallen keren uitgediept hebben en jij mij niets (meer) verwijt, vind ik toch dat ik dit moet doen. Als een soort ode aan jou en je broers, maar vooral ook voor degenen die deze brief zullen lezen. Omdat er zoveel mis is gegaan. Fouten die gemaakt zijn door mijzelf, maar nog veel meer door professionals. Professionals die zich alleen nog maar op stoornissen en ‘hersenafwijkingen’ van het kind lijken te focussen.

Meer lezen…

De waarde van dagbehandeling voor (zeer) jonge kinderen

In het Parool een artikel over Het Kabouterhuis. Vorig jaar opende Amsterdamse Wethouder Pieter Hilhorst het vernieuwde hoofdverblijf. Juichend sprak men van het vernieuwde jeugdbeleid dat al in 2012 werd ingezet op het Kabouterhuis. In de zomer hoorde ik al verontruste berichten over het terugbrengen van dagbehandeling, waardoor kinderen nog maar beperkte dagdelen op de groep terecht kunnen en meer ambulante begeleiding krijgen. Er zullen 200 van de 2000 plekken verdwijnen. En dat is niet goed.

Meer lezen…

Inpassen in Passend Onderwijs

Mijn jongste zoon (9, groep 6, normale intelligentie) heeft ASS. Hij is al snel op het speciaal onderwijs beland. Hij had moeite met alle prikkels en kon zich niet verweren. Na vier schooljaren speciaal lukt het hem nu om dat wel op te lossen. Reden voor een feestje! O nee. Met feesten kan hij nog niet uit de voeten, dus elk jaar weer proberen we uit te zoeken hoe hij zijn feestjes wel kan vieren. Omdat hij dat zelf graag wil. Wat we nu ook gaan uitzoeken, is wat hij op een reguliere school nog aan hindernissen kan ontmoeten, en hoe we dat gaan oplossen. Want hij gaat terug. Hij kan, hij mag en hij wil zelf.Meer lezen…

(On)duidelijk communiceren

Onlangs kwam er op Facebook een grap voorbij over pakken melk in Belgische supermarkten. Ze moesten terug naar de leverancier om de aanwijzing op de verpakking aan te passen van HIER OPENEN naar THUIS OPENEN. Het zou zomaar van toepassing kunnen zijn in huize Wijnbergen. Ondanks dat we proberen zo duidelijk mogelijk te communiceren, ontglipt ons wel eens een spreekwoord of gezegde, of vatten onze jongens niet dat iets als grapje is bedoeld.Meer lezen…

Het Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie maakt gebruik van cookies voor analyse van het gebruik van deze website en om de website optimaal te laten werken. Uw bezoek blijft daarbij anoniem. Voor meer informatie, zie onze privacyverklaring

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten