Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

Martin van Rijn, komt u nu ook uw oversteekdiploma inleveren?

‘Wat is het verschil tussen Daan en Thijs?’. Twee jongetjes op een poster. Ze lijken eigenlijk best op elkaar. Dat zal ook wel de bedoeling zijn geweest van die poster. Daan heeft een nierziekte. Thijs heeft autisme. Dat staat er ook. En er staat dat voor Thijs een probleem dreigt. De Jeugdwet maakte dat niet langer zorgverzekeraars maar gemeenten in 2015 verantwoordelijk werden voor de zorg aan kinderen met een psychische aandoening. Met deze advertentiecampagne over Daan en Thijs uitten verschillende ggz-partijen hun zorg dat een discriminerende en stigmatiserende situatie zou ontstaan. Het budget van  gemeenten zou de toegang tot medisch psychiatrische zorg bepalen voor de kinderen in hun regio. En er was de zorg dat ouders niet meer zelf konden kiezen voor een zorgaanbieder. Die campagne heeft niet geholpen. De transitie is een feit.

Meer lezen…

Anders dan verwacht

Het is somber weer. Er waren sombere berichten. Ik herinner me sombere verhalen.

Ik kwam als wijkverpleegkundige om zijn vrouw te helpen douchen, zo nodig een wondje te verzorgen –ze bezeerde zich nogal eens – en haar medicatie te geven. De wanhoop van de man was groot. Zijn lieve, zachte vrouw was langzaamaan veranderd in een halsstarrige, incontinente vrouw met het gedrag van een peuter. Soms, heel even, keek ze me recht aan en glimlachte ze naar me. “Lavendel.” De geur van de zeep waarmee ik haar waste. Meer lezen…

Stop de eenzijdige discussie omtrent ADHD

Mijn kinderen hebben de diagnose ADHD. Twee jongens met beide hun eigen karakter. Mijn oudste zoon kampt daarnaast ook met een meervoudige ontwikkelingsstoornis binnen het autistisch spectrum. De wereld zoals hoe hij deze beleeft in vergelijking met die van ons is soms ongrijpbaar, soms intrigerend en soms ook erg zorgelijk. Mijn tienjarige heeft te horen gekregen dat hij drugs slikt vanwege de ADHD en drugs zijn eng. En dit is meteen waar mijn zorgen omslaan naar angst. Omdat ik weet wat het betekent als hij (10 jaar) zijn medicatie niet meer durft in te nemen. Mijn ventje vervalt weer terug in het gedrag wat het onmogelijk maakt om hem weer thuis te kunnen laten wonen. Meer lezen…

Mensen hebben dit in de basis nodig

Het is allemaal begonnen in een hele warme zomer, een paar jaar geleden. Het was zo warm dat de jongeren en ik niet in de zaal konden werken. Ik ben toen begonnen met het geven van aandachtsoefeningen. Ik was er zelf wat mee bezig vanuit mijn eigen interesse. We deden ademhalingsmeditaties, bodyscans onder de bomen in de schaduw. Na een paar weken moest ik natuurlijk verslagen schrijven voor de behandelplanbesprekingen. Toen kreeg ik het wat benauwd, want hadden we wel aan de doelen gewerkt?Meer lezen…

A day in the life of a visiting child-psychiatrist in Addis Ababa – part 2

Henrikje Klasen took six months leave from her job as Head of Training in Child Psychiatry in The Hague, Netherlands, to move to Ethiopia with her family. There she supports the Psychiatry Department of the University of Addis Ababa in the development of their child mental health services. This week, she tells about some of her experiences in three posts on De Kennis – Blogs.
Meer lezen…

A day in the life of a visiting child-psychiatrist in Addis Ababa – part 1

Henrikje Klasen took six months leave from her job as Head of Training in Child Psychiatry in The Hague, Netherlands, to move to Ethiopia with her family. There she supports the Psychiatry Department of the University of Addis Ababa in the development of their child mental health services. This week, she tells about some of her experiences in three posts on De Kennis – Blogs.
Meer lezen…