Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

Rooming-in en doorlopend bezoek in de kindergeneeskunde mist zijn doel en heeft nadelige gevolgen (deel 1)

In de kindergeneeskunde wordt al lange tijd gewerkt met het zogenaamde rooming- in. Dit houdt in dat een van de ouders blijft slapen bij hun zieke kind in het ziekenhuis in een bed naast dat van hun kind. Deskundigen zijn van mening dat het goed is voor een kind wanneer ouders zoveel mogelijk bij hun kind in het ziekenhuis verblijven. Dat dit ook nadelige gevolgen kan hebben lijkt niemand te willen zien.Meer lezen…

Diagnose, stoornissen en behandeling. Een andere weg.

Begin 1997 was mijn zoon 11 jaar oud toen een korte poliklinische behandeling, een ernstige crisis, een spoedopname en een intensieve behandeling van anderhalf jaar elkaar opvolgden. De diagnose: ADHD, PDD-NOS, Gilles de la Tourette en LVG. Na de opname wilde ik mijn zoon beslist thuis laten wonen, ondanks dat het behandelteam van mening was dat dit waarschijnlijk niet zou gaan lukken. De prognose was slecht: hij zou altijd van zijn ouders en van de hulpverlening afhankelijk blijven. Hij zou nooit een normaal sociaal leven kunnen hebben, nooit zelfstandig kunnen wonen en nooit kunnen werken in een reguliere baan. Kortom, een rampscenario!Meer lezen…

Het Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie maakt gebruik van cookies voor analyse van het gebruik van deze website en om de website optimaal te laten werken. Uw bezoek blijft daarbij anoniem. Voor meer informatie, zie onze privacyverklaring

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten