Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.
Albert Boon

Over Albert Boon

vroeger speelgoedwinkelier, nu psycholoog | twee zonen (1996 & 1998) | onderzoeker in de K&J psychiatrie (De Jutters, Lucertis en Curium) | liefhebber van moderne muziek: Hazes, Radiohead, ...

Onafgemaakte behandelingen in de jeugd-ggz

Als een kind of adolescent in behandeling komt bij de jeugd-ggz is dat vaak de uitkomst van een intensief en pijnlijk proces. Ouders moeten zich realiseren dat er hulp nodig is voor de eigenaardigheden of moeilijkheden van hun kind. En het kind natuurlijk ook. Je zou dan ook verwachten dat iedereen er alles aan doet om de behandeling tot een goed einde te brengen. Het blijkt echter dat de behandeling heel vaak niet volgens plan wordt afgemaakt.Meer lezen…

De schoolfoto van de wethouder (een stemadvies)

Een tijdje terug was ik op een studiedag waar mensen uit de jeugdhulpverlening met elkaar van gedachten wisselden over de meest effectieve manier om kinderen met problemen te helpen. Omdat de verantwoordelijkheid voor alle jeugdzorg binnenkort bij de gemeente komt te liggen, was de plaatselijke wethouder uitgenodigd om een praatje te houden. Zijn verhaal bracht me op een stemadvies voor de gemeenteraadsverkiezingen: stem op een kandidaat die een kind met een stoornis heeft!
Meer lezen…

Ik wil hulp, geen vragenlijsten

Iedereen die hulp zoekt in de ggz wordt, nog voor de start van de behandeling, gevraagd om vragenlijsten in te vullen. Ouders moeten lijsten over de problemen en het functioneren van hun kind invullen en kinderen ouder dan 12 jaar zelf ook. Als onderzoeker ben ik daar blij mee, omdat het veel en interessant materiaal oplevert, maar toen ik onlangs zelf zo’n lijst moest invullen ontdekte ik hoe vreselijk het is om al die stomme vragen te beantwoorden.Meer lezen…

Bijzondere ervaringen: een aanleg voor psychose

Een belangrijke ontwikkeling in de psychiatrie is de vroegonderkenning van psychose. Met een korte behandeling aan jongeren met bijzondere ervaringen wordt voorkomen dat zij het contact met de realiteit verliezen. Daardoor kan in de helft van de gevallen worden voorkomen dat iemand afglijdt naar een psychose. Dat is een grote winst, want iemand met een psychose is slecht voor rede en hulp vatbaar. Voorkomen is dus beter dan genezen. Is deze strategie ook geschikt voor jongeren tussen de twaalf en achttien jaar?

Meer lezen…

Pubers en sociale media

Mijn kinderen hadden op de basisschool veel vrienden. Ik vond het altijd wel gezellig om zoveel kinderen over de vloer te hebben, maar met de overgang naar de middelbare school zie ik de oude vriendjes bijna niet meer. We blijven op de hoogte van hun wel en wee, omdat mijn kinderen via de sociale media met iedereen nog contact hebben. Zo horen we over relaties die zijn aan- of uitgegaan of over de stomme foto die Tina op Facebook heeft gezet. Ik heb zelfs een keer contact gezocht met een moeder, omdat mijn kinderen meldden dat haar zoon via Facebook had laten weten het leven niet meer te zien zitten. Dat heeft ertoe geleid dat de jongen professionele hulp heeft gekregen. Kortom: ik heb de illusie dat ik aardig op de hoogte ben van wat mijn zonen met hun computer uitspoken, maar misschien is dat wel hun geraffineerde strategie om mij zand in de ogen te strooien.

Meer lezen…

Zelfcontrole en zelfbeheersing

Voor kinderen van negen tot dertien jaar met gedragsstoornissen (agressief en oppositioneel gedrag) bestaat een groepstraining. In elf zittingen werkt de groep aan het verbeteren van sociale vaardigheden, het vergroten van zelfbeheersing en het verminderen van impulsief gedrag. Ook ouders en leerkrachten worden bij deze, door psychologen of orthopedagogen gegeven, training betrokken. De behandeling heet ‘Zelfcontrole’ en is effectief gebleken om kinderen beter te leren omgaan met hun agressie. Zo’n effectieve behandeling is natuurlijk belangrijk, maar ik word agressief van de term ‘zelfcontrole’!

Meer lezen…

Hebben allochtone kinderen minder psychische problemen?

Kinderen en adolescenten uit alle bevolkingsgroepen hebben ongeveer even vaak psychische problemen. Volgens sommige onderzoeken hebben allochtone kinderen zelfs meer problemen. Je zou dus verwachten dat de cliënten van de instellingen in de grote steden die jongeren met psychische problemen helpen een afspiegeling van de multiculturele bevolking zijn. Dat is echter niet zo: er krijgen naar verhouding maar weinig kinderen van migranten een psychiatrische behandeling. Hoe kan dat?

Meer lezen…

Hoe gevaarlijk zijn gewelddadige games?

Onlangs stond ik midden in de nacht in de rij voor Game Mania. De winkel ging om middernacht open omdat de vijfde editie van Grand Theft Auto (GTA) uitkwam. Ik heb twee zonen (15 en 17) die deze game (18+ trouwens) graag spelen. Zij moesten de volgende ochtend gewoon naar school, dus stond ik in de rij. De volgende ochtend voor het ontbijt werd de nieuwe GTA-wereld verkend, zodat ze op school konden opscheppen.

Meer lezen…