Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

Let’s talk about sex

Een meisje van 20 met borderline heeft seks in ruil voor cocaïne. Een jongen met autisme van 19 jaar geeft aan biseksueel te zijn. Een jongen met autisme van 17 is bang dat zijn vriendin zwanger kan worden van sperma dat via de vingers op een toetsenbord is gekomen. Zomaar wat voorbeelden die ik tegen ben gekomen in mijn werk over seksualiteit bij jongeren met een psychiatrische aandoening. Waarom blijft het zo moeilijk om dat onderwerp bespreekbaar te maken?

Ik zie in de praktijk, bij mezelf en bij collega’s, dat we het maar moeilijk vinden om seksualiteit bespreekbaar te maken. Terwijl het zo’n belángrijk onderwerp is. Tijdens de intake wordt het onderwerp bijna niet aangeroerd. We vragen naar medicatie, naar traumatische ervaringen, naar middelengebruik. Allemaal belangrijke en hele persoonlijke informatie, maar naar seksualiteit vragen we niet. Durven we dat niet? Zijn we bang dat we de ander in verlegenheid brengen? Zijn we zelf te verlegen? Hebben we de kennis en kunde niet om het over dit onderwerp te hebben?

Taboe op seksualiteit

In onze organisatie Mondriaan Kinderen en jeugd Heerlen heb ik nagevraagd wat wij kunnen bieden aan hulpverlening bij seksualiteit, en ik heb gezien dat we maar weinig kunnen leveren. Dat is niet alleen zo in onze organisatie, dat komt helaas voor op meerdere plekken.

Seksualiteit is een ondergeschoven kindje. Er lijkt nog steeds een taboe op te liggen, en dat terwijl seks in ons dagelijks leven steeds onder onze neus wordt geschoven. We zien het in films, series, op billboards, op sociale media. We worden er dagelijks mee geconfronteerd en het is een onderwerp in beweging. Neem #metoo, de genderdiscussie, sexting, grooming en ga zo maar door.

Dit alles speelt in ons leven, en dus ook in dat van onze cliënten. Onze kwetsbare cliënten die daar misschien nog wel meer last van ondervinden en moeilijker mee weten om te gaan dan mensen zonder een psychiatrische aandoening. Het meisje met borderline heeft moeite met haar grenzen aangeven, hoe moet ze dit dan doen als het om seks gaat? De jongen met autisme vindt het lastig om contact te zoeken. Een partner vinden wordt al moeilijk, hoe moet hij dan in zijn seksuele behoeftes voorzien?

Seks hoort erbij

Onze cliënten komen naar het Jeugd F-ACT toe om geholpen te worden op verschillende levensgebieden. Daar hoort seksuele gezondheid ook bij. Zelf zullen ze waarschijnlijk niet zo snel aangeven dat ze problemen ondervinden op dit gebied. Is het dan niet aan ons om in ieder geval het onderwerp aan te snijden? Om in ieder geval, op z’n minst tijdens een intake te zeggen dat dit onderwerp ook ter sprake mag komen?

Veel cliënten krijgen psychofarmaca voorgeschreven van ons, en deze hebben mogelijke bijwerkingen als verminderd verlangen, orgasmeproblemen, vaginale droogheid, en erectiestoornissen. Het is in eerste instantie de taak van de psychiater om dit bespreekbaar te maken. Want hoe vervelend deze bijwerkingen ook zijn, het is vervelender om ze te hebben en niet te weten waar je naar toe moet met je vragen en je onzekerheid. Daarnaast ligt er bij de behandelaren een taak om gedurende de behandeling hierop terug te komen.

Vorig jaar ben ik begonnen aan de opleiding Consulent Seksuele Gezondheid. Zodat ik kan leren hoe ik kan omgaan met seksuele gezondheid binnen de hulpverlening, en hoe wij als team onze cliënten kunnen ondersteunen bij hun vragen. Seksualiteit hoort bij het leven, bij dat van ons en ook bij dat van onze cliënten. Wees niet bang om hierover in gesprek te gaan. Leg vooral ook uit waarom je naar seksuele gezondheid vraagt, benoem dat seksualiteit een onderdeel van de gezondheid is en dat je het daarom ter sprake brengt.

Succesverhaal

Even terug naar de jongen met autisme die had aangegeven biseksueel te zijn. We zijn samen open hierover in gesprek gegaan. Langzaam kreeg hij het vertrouwen dat hij hierover mocht en kon praten en dat deed hij dan ook. Ik zag hoe hij opbloeide en hoe zijn zelfvertrouwen groeide. En dit is toch juist wat wij als hulpverleners moeten en vooral willen bereiken!

– Miron

Miron Janssen Over Miron Janssen

Miron Janssen | 40 jaar | Transmuraal Werker Jeugd F-ACT Mondriaan Heerlen | Consulent seksuele gezondheid i.o.| Dochter van 10 | LAT-relatie | Lezen, concerten, theater | Gezonde dosis humor |

Reageren

*

Het Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie maakt gebruik van cookies voor analyse van het gebruik van deze website en om de website optimaal te laten werken. Uw bezoek blijft daarbij anoniem. Voor meer informatie, zie onze privacyverklaring

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten