Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

De geschiedenis van een aanmelding

Half september is het eerste mailcontact over een aanmelding. De casus lijkt passend dus gaan we het aanmeldtraject in. Op 1 oktober komt de aanmelding van een cliënt binnen van de verwijzer. Het wachten is op het inschrijfformulier. Hier draagt het gebiedsteam van de gemeente zorg voor. Diverse malen heb ik telefonisch contact met het centraal aanmeldteam (CAT), maar er komt maar geen inschrijving binnen. En dit is nog maar het begin.

Op 22 oktober is er contact met het wijkteam, dat aangeeft dat het inschrijf- en toestemmingsformulier is verstuurd. Twee weken later heb ik nog geen inschrijfformulier gezien. Na doorvragen blijkt dat het inschrijfformulier niet naar het aanmeldteam, maar naar ons secretariaat is verstuurd. Die kunnen er niets mee, en hebben de enveloppe op het kantoor gelegd. Daar is hij niet opgemerkt en heeft er zodoende zeker een week gelegen.

November

Diezelfde dag bundel ik de informatie en stuur het alsnog naar het aanmeldteam. Cliënt wordt ingeschreven. In het dossier moet ik een screeningsformulier invullen. Er wordt een zogenaamd verzoek op toewijzing (VOT) aangevraagd. BAM, denk ik, en ik mail betrokken hulpverleners (GGZ, wijkteam en Raad van de Kinderbescherming, RvdK) om zo snel mogelijk een gezamenlijke intake te plannen in het kader van zorgvuldig overdragen van de cliënt.

December

Het blijft even stil. Begin december bel ik naar het aanmeldteam voor een update over de aanmelding. Ze hebben eind november de papieren in orde willen maken. Echter bleek dat de ID-papieren inmiddels zijn verlopen. Zonder geldige ID-papieren mag er geen VOT afgegeven worden, vertellen zij. Ze hebben een mail naar moeder verstuurd waarin staat dat zij een ID moeten aanvragen. Tot op heden hebben ze daar geen reactie op gekregen. Cliënt heeft dus een verlopen legitimatie en moet een nieuwe aanvragen, in het buitenland. Ik heb geen rechtstreeks contact met moeder en vraag of het wijkteam of de verwijzer, die wel contact hebben met moeder, hierin kunnen ondersteunen.

Januari

Half januari heb ik contact met het aanmeldteam: nog geen ID-gegevens binnen. Daarnaast is er ook contact met de RvdK: de 19de kan cliënt de ID-kaart afhalen. De medewerker van de RvdK  spreekt moeder morgen en gaat vragen of de ID al binnen is. Zij gaat het dossier sluiten, omdat het overgaat naar de Jeugdbescherming na uitspraak van de rechtbank. Daarna kan ik contact houden met het wijkteam. Half januari bel ik met het wijkteam en de RvdK. Ik spreek beide voicemails in. Vraag of ze al iets weten over de ID van deze cliënt. Bij ons zijn nog geen gegevens binnen. Eind januari is er telefonisch contact met het wijkteam. Zij geven aan dat de ID-gegevens al twee weken in hun bezit zijn. Men wist niet dat wij erop zaten te wachten.

Februari

Eind februari volgt er een mail van het wijkteam over de zitting bij de rechtbank waarbij de OTS is uitgesproken. Het wijkteam rondt af en dragen de casus over aan de Jeugdbescherming.

Maart

Begin maart heb ik telefonisch contact met aanmeldteam. Het VOT is 19 februari aangevraagd. Het aanmeldteam gaat contact leggen met de gemeente om na te vragen waar het VOT blijft. Enkele dagen later neem ik ook contact op met de gemeente en blijkt dat, omdat het dossier overgaat naar de Jeugdbescherming, de Jeugdbescherming een jeugdhulpbepaling moet afgeven. Dezelfde dag leg ik deze vraag bij Jeugdbescherming neer. Een enkele dag later heb ik telefonisch contact met de Jeugdbescherming. Daar geeft men aan meteen met de bepaling aan de slag te gaan. Wel is onduidelijk wie de voogd gaat worden, dus starten zij met een tijdelijke voogd.

11 maart is de brief van de Jeugdbescherming binnen. Het is een brief naar de gemeente / het wijkteam, waarin ze aangeven dat FACT gaat behandelen. Ik neem contact op met ons aanmeldteam. Daar geeft men aan dat gemeente inderdaad wacht op deze brief en nu kan gaan beschikken. Het aanmeldteam wacht nog op bevestiging. Mogelijk geeft de gemeente deze week groen licht.

Een week later neem ik telefonisch contact op met het aanmeldteam. Het VOT is nog niet binnen. Ze gaan mailen naar de gemeente. De week erop neem ik weer contact op met het aanmeldteam, nog geen VOT. Ik neem contact op met het wijkteam. Daar geeft men aan dat het om een Jeugdzorg-casus gaat. Daarom moet er eerst een jeugdhulpbepaling komen. Ik geef aan dat deze twee geleden afgegeven is. Dezelfde dag word ik teruggebeld. De medewerker gaat een 315 afgeven, daar moet haar leidinggevende mee instemmen en de verwachting is dat dat begin volgende week gebeurt. Dan komt de beschikking voor intake bij CAT binnen.

25 maart is er helaas nog steeds geen VOT binnen, MAAR waarschijnlijk wel deze week. Ondertussen krijg ik een mail van de verwijzer; ze is al een half jaar niet meer betrokken bij deze casus en had de verwachting dat wij al lang aan de slag waren. Voor een intake/overdracht verwijst ze naar het wijkteam (die inmiddels al afgesloten heeft).

Wachten dus op toestemming van de gemeente. En wat gebeurt er dan? In september had het gezin contact met wijkteam, GGZ-behandelaar en de Raad van de Kinderbescherming. Al deze betrokken partijen zijn nu uit beeld en hebben hun traject afgesloten. Binnenkort hoop ik een intake te plannen, samen met een tijdelijke collega van de Jeugdbescherming, zonder één hulpverlener die een half jaar geleden betrokken was.

April

Op dit moment moet de intake zelf nog gepland worden en is 10 uur besteed van de start-beschikking van 20 uur. Het enige wat ik gedaan heb, is zorgen dat de juiste papieren op de juiste bureaus liggen. Bovendien: wat doet dit met een gezin, een jongere? Je mag wel behandeling, alleen duurt het 7 maanden voordat we akkoord zijn met de financiering? Hoezo één gezin, één plan? Wat ketenzorg of continuïteit van zorg? Wat kostenbesparing?

Wat zegt dit over wat wij belangrijk vinden?

Naschrift: Na het schrijven van deze blogpost bleek het VOT te zijn aangevraagd voor de verkeerde periode. Hiervoor is er een correctieverzoek gedaan. De intake heeft inmiddels plaatsgevonden. De hulpverlening gaat van start in het vertrouwen dat de juiste beschikking uiteindelijk afgegeven wordt.

Roeland Kaai Over Roeland Kaai

systeemtherapeut i.o. werkzaam bij Eleos | gedetacheerd bij FACT-jeugd Rivierenland | getrouwd en vader van 4 kinderen | liefhebber van fotografie | soms sportief, maar dan alleen samen met de kinderen.

Reacties

  1. roeland roeland zegt

    Hoi Karin, dank voor je reactie. Via onze teammanager en directie is dit artikel besproken met betrokken medewerkers van de gemeenten waar wij mee samen werken. Op regionaal niveau wordt er dus al wat mee gedaan.

  2. nou, helemaal niet zo grappig. ik lees dit artikel op een site bestemd voor hulpverleners. Deze mensen weten wel hoe het (niet) werkt. Ik denk dat politici inmiddels ook wel weten hoe het (niet) werkt en de diverse organisaties ook. Mijn vraag is: wie gaat er nu eindelijk iets aan doen?

  3. Wat grappig.. Wij lopen tegen dezelfde papieren frustratie aan..

Reageren

*

Het Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie maakt gebruik van cookies voor analyse van het gebruik van deze website en om de website optimaal te laten werken. Uw bezoek blijft daarbij anoniem. Voor meer informatie, zie onze privacyverklaring

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten