Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

Jeugdhulp, onderwijs en heel veel innovatieve participatie – deel 1

Onlangs heeft in mijn regio een grote onderwijsreus voor speciaal onderwijs laten weten dat zij fors moeten inkrimpen omdat het passend onderwijs, per 1 augustus 2014 officieel ingetreden, nauwelijks nog leerlingen doorverwijst. Velen menen dat het passend onderwijs daarmee ‘dus’ is geslaagd. Anderen, waaronder ik, zijn het hier absoluut niet mee eens. Het passend onderwijs is feitelijk gezien nog maar net begonnen aan zijn ontwikkeling.

Passend OnderwijsDreumes

Ik zie het passend onderwijs als een kind dat net op de dreumesleeftijd is aangekomen. Dit minimensje is nog maar net bezig met ontdekken wat de wereld om zich heen te bieden heeft. Zijn ouders hebben dusdanig veel ervaring opgedaan in het leven dat zij deze lieve kleine dreumes redelijk geruisloos door de eerste en belangrijke jaren kunnen loodsen. Stel je nu eens voor dat deze ouders de dreumes ineens zouden loslaten. Dat hij geen steun, fundament, liefde en betrokkenheid meer krijgt. Wat zou er met deze dreumes van net anderhalf jaar oud gebeuren, denk je? De krimp die binnen het speciaal onderwijs deze leerlingen laat terugvloeien naar het passend onderwijs zie ik voor me als de dreumes die losgelaten wordt door zijn vader en moeder. Dit kleine wereld burgertje had nog veel jaren te leren, ontdekken en ontwikkeling voor de boeg maar het stagneerde al voor het goed en wel op gang was.

Het experiment

Kinderen met een speciale onderwijsbehoefte blijven steeds langer in het passend onderwijs. Het passend onderwijs is met alle kracht en al haar onvolmaaktheden enorm hard aan het werken om niemand buiten de boot te laten vallen. Het is een instant experiment met onze kinderen waar de ontwikkeling, de inzichten, de visie en de samenhang van het passend onderwijs parallel loopt aan die van de ontwikkeling van al onze kinderen. Daarbij gaat het niet alleen om het kind met een kleine of grotere zorgbehoefte, het gaat ook om het kind dat doorgaans wel in de pas loopt. Ik zie dat de kwaliteit van het huidige onderwijs oneindig veel te lijden heeft onder de ontwikkelingsfase van de praktijk. De druk op het onderwijs is simpelweg te groot aan het worden.

Passend onderwijs is maatwerk

Voor mijn zoon, die voor intensieve behandeling elders verblijft en het onderwijs op hem is aangepast, gaat het nu erg lastig worden om én terug naar huis te komen én op maat gesneden onderwijs (hij kan nu 2 uur per week aan) te volgen. Binnen het passend (speciaal) onderwijs is het niet gebruikelijk dat een kind met autisme van bijvoorbeeld tien jaar eerst een uur komt wennen, de volgende dag twee uur, dan drie uur en als de drukke schoolse omgevingsgeluiden van het regulier hem dusdanig prikkelt dat hij heel boos wordt, is er voor dit kind geen speciale ruimte waarin hij kan ‘ontprikkelen’. Deze kinderen zijn er. Kinderen die bang worden, boos, zich terugtrekken of zelfs niet meer ‘leerbaar’ zijn.

Onlogische instroom

De wet op Passend Onderwijs heeft bepaald dat kinderen met een speciale(re) leer-, en zorgbehoefte ook in het regulier onderwijs terecht moeten kunnen. Het gevolg is dat door deze verschuiving de speciale scholen noodgedwongen veel van haar leerlingen laten doorstromen naar het regulier onderwijs. Ik probeer de niet-logische afslanking te verhelderen. Het Speciaal Onderwijs is bedoeld voor leerlingen met een lichamelijke, zintuiglijke of verstandelijke beperking, en onderverdeeld in clusters. Cluster 1 is voor visueel gehandicapte kinderen, cluster 2 voor leerlingen met een communicatieve handicap en/of spraakmoeilijkheden, cluster 3 is voor langdurige zieke leerlingen; meervoudige handicap, epilepsie, lichamelijke handicap en cluster 4 voor leerlingen met ernstige gedragsproblemen en/of psychiatrische problemen.

Het Speciaal Basisonderwijs daarentegen valt onder regulier onderwijs en op deze leerlingen geldt de Wet op Expertise Centra, het zogenoemde WEC. Dit is onderwijs voor leerlingen met lichtere problematiek dan waar leerlingen binnen het Speciaal Onderwijs mee te maken hebben.

Het zijn niet de leerlingen van het Speciaal Basis Onderwijs die met deze terugstroom te maken krijgen. Het zijn de leerlingen die onder anderen een verstoring binnen het zintuiglijke spectrum terug zullen gaan naar een zeer drukke en een voor hen meer dan chaotische onderwijsstructuur.

Passend onderwijs moet het nu alleen doen

We hebben deze talentvolle onderwijsdreumes van anderhalf jaar oud nooit de kans gegeven om het veilig te laten opgroeien. Het had de harten van veel ouders gestolen en had zoveel potentie in zich om tot een prachtige en sterke volwassen onderwijsvorm te kunnen ontwikkelen. De ouders van deze dreumes hebben hem te vroeg losgelaten en nu moet het alles alleen ontdekken. Alleen. Zonder voorbeeld, zonder schouderklopjes. Het staat er alleen voor en moet voortborduren op dat wat zijn instincten hem ingeven. In de hoop dat het goed is wat hij zelf ontdekt en niet al te veel foutjes zal gaan maken die een goede ontwikkeling laten stagneren.

Wat denkt u, is deze bezuinigingsmaatregel een logische en de enige juiste?

Angelique Bergsma Over Angelique Bergsma

moeder van twee jongens | gek op paarden | maatschappelijk betrokken | actief voor o.a. Balans, Per Saldo en Platform Verontruste Ouders | heel blij met adhd-magazine SUZAN!¡ | pikt graag terrasje met vriendinnen

Reacties

  1. miek wijnbergen miek wijnbergen zegt

    Ik zie veel individuele verschillen. Voor het ene kind een zegen, voor het andere kind niet te doen. Ik denk dat passend onderwijs wel kansen kan bieden. Maar als het niet lukt is er nog onvoldoende doorverwijzing naar speciaal onderwijs. Ook hebben ouders niet echt keus meer. Voor ons was speciaal onderwijs een bewuste keuze en we hebben daar nooit spijt van gehad. Voor oudste was het wel een probleem dat speciaal onderwijs eens ophoud en dus instroom in ROC waar hij zich nooit gelukkig heeft gevoeld. We moeten passend onderwijs tijd geven en een kans, maar ik kan me voorstellen dat er ouders zijn die dat niet zien zitten voor hun kind

Het Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie maakt gebruik van cookies voor analyse van het gebruik van deze website en om de website optimaal te laten werken. Uw bezoek blijft daarbij anoniem. Voor meer informatie, zie onze privacyverklaring

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten