Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

Bijna 4.000 kinderen zitten thuis: wat doet de ggz?

“De scholen zijn weer begonnen!” Wie kent ze niet, de posters op straat die ieder jaar weer langs de weg staan om automobilisten uit te nodigen voorzichtig te rijden. Maar is de school voor iedereen begonnen? Bijna 4.000 kinderen in Nederland zitten thuis, en gaan helemaal niet naar school. Een kleine 10.000 heeft verzuim. Velen van hen om een psychische reden: angstig, in de war, somber of onhanteerbaar gedrag, bijvoorbeeld door extreme vasthoudendheid bij autisme of druk en impulsief gedrag bij ADHD.  En dan hebben we het nog niet eens over al die vluchtelingenkinderen die met onverwerkte trauma’s rondlopen.

verzuimIeder kind heeft het recht om naar school te gaan: om zich sociaal en cognitief te ontwikkelen en zich zo voor te bereiden op een zelfstandig bestaan (art. 28 rechten van het kind). Zeggen dat ‘Passend Onderwijs’ niet is geslaagd lijkt mij wat voorbarig in het najaar van 2015. Wel kunnen we constateren dat het hard nodig is. Als er zoveel kinderen thuis zitten, is ons schoolsysteem dan wel het juiste? En krijgen onze docenten wel de juiste opleiding? En wat doet de ggz – en de kinderpsychiatrie in het bijzonder – om thuiszitten te voorkomen? Ik denk dat de psychiatrie van veel grotere betekenis kan zijn om te zorgen dat deze rechten voor meer kinderen kunnen gelden.

Decentralisatie stimuleert ons van buiten naar binnen te kijken

De decentralisatie kan ons, ondanks al haar uitvoeringsproblemen, toch helpen. Het stimuleert onze sector om meer van buiten naar binnen te kijken, juist als het gaat om de effecten in het dagelijks bestaan. Kinderen en ouders ervaren aan den lijve dagelijks de problemen, gemeenten voelen zich ook verantwoordelijk en krijgen steeds beter zicht op de effecten: kostbare alternatieven of geen alternatief, ouders die niet meer kunnen werken en een uitkering moeten aanvragen, mogelijke hangjongeren en onrust in de buurt, enzovoorts. De psychiatrie moet haar kennis en kunde inzetten om te zorgen dat de verzuimcijfers gaan dalen en we in Nederland de rechten van het kind beter naleven.

Hulp op elkaar aansluiten: daar heeft het kind wat aan

Ook wij bij Karakter zoeken de samenwerking op met scholen, instellingen en organisaties. Bijvoorbeeld door na- en bijscholing van professionals, door het preventie-instrument KEK. Ook belangrijk: snelle duidelijkheid. Zorg dat ouders en school op tijd aan de bel trekken (preventie en vroege interventie). En als het niet gaat: bied behandeling in de klas (Bink), een krachtig instrument om uitval te voorkomen. Het zijn zo maar een paar voorbeelden.

In iedere regio zijn dergelijke initiatieven. Als dat niet in uw regio het geval is, profiteer van elkaar en start deze initiatieven. De meerwaarde van de kennis en kunde uit de psychiatrie wordt zo zichtbaar en voelbaar. Het kind en ouders krijgen hulp op de plek waar de vraag is, en de psychiatrie kan laten zien wat zij kan betekenen voor de maatschappij. Meerwaarde voor allen. Ik zou zeggen: duurzaam en maatschappelijk verantwoord handelen. Dat is samenwerken: helder maken wie waar goed in is, en dan de hulp op elkaar aansluiten. Daar heeft het kind wat aan.

Bertine Lahuis Over Bertine Lahuis

voorzitter raad van bestuur Karakter kinder- en jeugdpsychiatrie | ieder weekend langs het voetbal-/hockeyveld te vinden| bestuurslid NVvP | voorliefde voor Italië | kinder- en jeugdpsychiater

Reacties

  1. Jammer dat ook hier Hoogbegaafdheid weer het vergeten kindje is.. Laagbegaafdheid is wel weer vertegenwoordigd..