Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald

Je zal maar in de situatie zitten dat je een kind of jongere thuis hebt met complexe psychiatrische problemen en dat hij of zij niet de zorg kan krijgen die nodig is. Omdat het geld bij de gemeente op is, omdat de voor jouw kind passende zorg niet is ingekocht, omdat je de reiskosten of eigen bijdrage niet kunt betalen, omdat er bepaald wordt dat je eerst opvoedondersteuning moet krijgen, of omdat je met je kind naar een specifieke psychiater wilt, maar er door de transitie geen vrije artsenkeuze meer is.

Rechtsongelijkheid

3Jongens-spelen-samenVervolgens hoor je op een verjaardag dat het bevriende gezin een gemeente verderop woont en wel precies de zorg krijgt die je zelf voor je kind had willen krijgen. Dat is toch niet wat we willen in Nederland. Dat is rechtsongelijkheid. En toch is dat wat er op dit moment aan het gebeuren is.

De problemen gaan beginnen

Dat de eerste maanden van de transitie van de jeugd-ggz naar de gemeente zonder grote incidenten zijn verlopen was te verwachten, want alle kinderen en jongeren die al in zorg waren konden doorbehandeld worden. Maar nu we bijna een half jaar verder zijn, gaan de problemen toch echt beginnen. De eerste gemeenten geven al aan dat zij door hun budget van dit jaar heen zijn, de eerste behandelingen stagneren al door financiële problemen van het gezin, de eerste vrijgevestigde kinder- en jeugdpsychiaters sluiten hun praktijk al en de plannen voor nieuwe bezuinigingsrondes staan klaar.

Decentralisatie jeugd-ggz werkt niet

“Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald” was een van de reacties op de blog van Bertine Lahuis begin juni, waarin zij haar zorgen uit over de gevolgen van de decentralisatie voor de kinder- en jeugdpsychiatrie. Ik sluit mij hierbij aan.

Veel stress en groot leed

Kinderen en jongeren met psychiatrische problemen hebben niet meer hetzelfde recht op medisch specialistische zorg als voorheen en dit zal veel stress en groot leed gaan veroorzaken binnen gezinnen, die het al zwaar hebben. Daar moeten we ons niet zomaar bij neerleggen.

Financiering jeugd-ggz terug naar de zorgverzekeraar

Ik wil dan ook alle patiënten, ouders, behandelaren en andere betrokkenen oproepen om luid en duidelijk bezwaar te maken als zij problemen ervaren met het krijgen of bieden van behandelingen voor de kinderen en jongeren die het nodig hebben. Hopelijk kunnen we dan voorkomen dat vele van hen in crisis raken voordat ingezien wordt dat de medisch specialistische zorg die de jeugd-ggz biedt een recht is en toch echt bij de zorgverzekeraar thuis hoort.

Marjolijn Bergman About Marjolijn Bergman

kinder- en jeugdpsychiater bij Karakter | actief in de paardensport | vrijwilliger Helen Dowling Instituut | wandelen met de honden

Comments

  1. Beste Marjolijn

    Ik ben het helemaal met je eens. De eerste maanden draaiden nog door op het oude stelsel, maar nu ontvouwt zich het scenario waarvoor we in alle toonaarden hebben gewaarschuwd. Ik las ook, dat er nu een grote herschikking gaat plaatsvinden van de middelen op basis van een objectief model, waardoor sommige gemeentes erg moeten inleveren. Ik vraag me erg af of dat objectieve model rekening houdt met het feit dat in sommige gemeentes waar een instelling is gevestigd extra kosten zijn of dat dit anders gaat betekenen dat een gemeente een instelling liever kwijt dan rijk is.
    Ondertussen staan bestuurders van instellingen , maar ook elke professional voor het probleem: Wat te doen? Het beste ervan maken , omdat het nu eenmaal realiteit is. Of toch blijven protesteren en aangeven dat geestelijke gezondheidszorg voor jeugdigen niet goed is in te richten is als het een gemeentelijke voorziening is.
    Ik vind in elk geval dat we moeten blijven signaleren wat de gevolgen zijn van deze transitie en steun je oproep dat te doen dan ook van harte. Misschien goed om erbij te vermelden dat er een monitortransitiejeugd is waarbij je kunt melden.

    http://www.monitortransitiejeugd.nl/images/MonitorTransitieJeugd/MonitorTransitieJeugd.pdf

  2. miek wijnbergen miek wijnbergen says:

    Wat ook gebeurt: gemeente heeft wel zorg ingekocht en budget maar bij de instelling zijn noodgedwongen door dit beleid veel mensen ontslagen. Het is hartverscheurend. Kinderen die na mijn jongste geboren zijn hebben ineens geen recht meer op begeleid wonen. Ik ken de indicatie die niet hoog is, dus ik weet welke problemen er spelen. Kinderen krijgen zo niet de kans zich door te ontwikkelen, want de ontwikkeling staat thuis op een gegeven moment stil. Nu worden ouders en hun kinderen veroordeeld tot moeders en vaders vleugels, terwijl het eigenlijk juist goed is te leren loslaten. Hoe lang moeten deze ouders door blijven zorgen? (o.k. zorg houdt nooit helemaal op).
    Ik ben me zeer bewust van de kansen die onze kinderen gekregen hebben en die voor iets jongere kinderen niet langer haalbaar zal zijn

Reageren