Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

De weg kwijt… gemeenten komen er niet uit

Station Alphen aan de Rijn. Een doordeweekse dag. Er ligt een jongetje op de tramrails van de RijnGouwelijn. Het jongetje ligt uitgestrekt op de grond. Als hij zijn rechteroor op een rail legt is hij precies groot genoeg om met zijn hakken de andere rail te raken. Wanneer de moeder haar zoontje van de rails wil trekken, scheldt de jongen haar met overslaande stem uit. Omstanders weten zich geen houding te geven. Zachtjes vragen mensen aan elkaar of dit jongetje zelfmoord wil plegen? Een paar mensen bellen al naar het alarmnummer. Anderen lopen hoofdschuddend door. Mark heeft specialistische zorg nodig. Nog maar even en de gemeente waar Mark woont is daar verantwoordelijk voor. In de gemeente van Mark is geen specialistische zorg beschikbaar. In een gemeente 26 kilometer verderop is er wel een passend zorgaanbod. Maar wie is er dan verantwoordelijk voor vergoedingen gemoeid met de zorg voor Mark? De ambtenaren komen er nu al niet uit. En dit gaat ten koste van de zorg.

Net als in de film..

Tijdens het intakegesprek weten ouders op een bewonderenswaardige wijze hun hulpvraag met humor te voorwoorden: ‘Hoe kan de ontwikkeling van Mark weer op juiste spoor worden gezet?’ Mark wordt ter observatie opgenomen. Aan zijn mentor vertelt Mark over het voorval bij het station dat hij alleen maar wilde luisteren of de tram eraan kwam. Dit deden ze ook zo in de film die hij een tijdje geleden met zijn broertje had gekeken.

…en net als thuis

Het wordt als snel duidelijk dat Mark niet goed om kan gaan met ‘prikkels’. Dit kunnen (onverwachte) geluiden zijn maar bijvoorbeeld ook gebeurtenissen die anders gaan dan Mark verwacht. Mark gaat graag naar school; het is een kleine school en hij heeft daar vriendjes. Het is dan ook belangrijk dat hij hier naar toe kan blijven gaan zoals hij dit thuis gewend is. Een opname is al ingrijpend genoeg.

De weg van de slaapkamer naar de school; een doodlopende weg

Op het moment dat Mark werd opgenomen duurde het nog zes weken tot de zomervakantie. Mark zou van zijn slaapkamer in ‘Gemeente Verblijf’ naar zijn school in ‘Gemeente Thuis’ moeten worden gebracht. De ambtenaar van ‘Gemeente Verblijf’, verantwoordelijk voor het taxivervoer voor kinderen met een beperking, zag zich hier financieel niet verantwoordelijk voor. ‘Gemeente Thuis’ is immers de gemeente waar de jongen is ingeschreven. ‘Gemeente Thuis’ zou dientengevolge de verantwoordelijkheid voor financiering van de noodzakelijke zorg dragen. De ambtenaar van ‘Gemeente Thuis’ dacht hier anders over. De jongen woonde gedurende zijn verblijf per slot van rekening in ‘Gemeente Verblijf’. Dit maakte dat het startpunt van het aangevraagde vervoer ‘Gemeente Verblijf’ zou zijn. ‘Gemeente Verblijf’ zou het vervoer dus moeten financieren.

Route Gemeente Verblijf - Gemeente Thuis

Voorrang aan de financiering, het belang van goede zorg is de zwakste verkeersdeelnemer

De opname en behandeling van Mark en begeleiding van zijn gezin verliepen goed. In overleg met de ouders werd besloten Mark rond de herfstvakantie met ontslag te laten gaan. Dit maakte dat Mark na de zomervakantie nog een kleine tien weken met de taxi van ‘Gemeente Verblijf’ naar zijn school in ‘Gemeente Thuis’ gebracht moest worden. De ambtenaar van ‘Gemeente Verblijf’ en de ambtenaar van ‘Gemeente Thuis’ weigerden de financiële verantwoordelijkheid hiervoor op zich te nemen. Niet gehinderd door enige kennis van Mark en autisme spectrum problematiek in het algemeen, stelde de ambtenaar een tijdelijke inschrijving van Mark bij ‘Gemeente Verblijf’ voor. Mark zou dan in ‘Gemeente Verblijf’ naar school kunnen gaan. Voor ongeveer een week of tien. Een goede oplossing vond de ambtenaar.

Wanneer bezuinigingen op de eerste plaats komen…

Voor het behandelsucces van Mark zou een ingrijpende gebeurtenis als een wisseling van school rampzalig zijn geweest. De ambtenaren dachten nog een andere oplossing te hebben gevonden. De ouders van Mark zouden het vervoer zelf kunnen verzorgen. Hierbij werd niet gezien dat het werk van de ouders onder druk is komen te staan nadat zij voor de zoveelste keer van hun werk werden geroepen omdat Mark op school of de naschoolse dagopvang onhandelbaar bleek. Zij zouden dus niet zomaar nog wat vrije uren op kunnen nemen. Daarnaast werden ouders gekort op financiële ondersteuning die zij eerder nog kregen vanwege de psychiatrische problematiek van hun zoon als gevolg van de bezuinigingen. De zoveelste strijd van ouders voor passende zorg voor hun kind werd hen bijna teveel. Ook dit zou een ramp hebben betekend door het behandelsucces van Mark.

De weg vinden…

Uiteindelijk werd besloten dat een sociotherapeut van de groep Mark tien weken lang zou brengen en halen. Dit is ten koste gegaan van de handen aan het bed waar de landelijke politiek zoveel belang aan zegt te hechten. De kosten zijn volledig voor de rekening van Curium-LUMC gekomen. Een organisatie die net als vele andere zorginstellingen door de transitie financieel enorm onder druk is komen te staan. Contracten kunnen niet worden verlengd en gedwongen ontslagen worden niet uitgesloten. Het vinden van de route naar herstel bij een kind met psychiatrische problemen is omgeven door obstakels. Professionals in de zorg zijn er toe opgeleid deze te slechten en weten met hun creativiteit passende omwegen te verzinnen. Wanneer een ambtenaar de route wenst te bepalen en enkel het korten op budget als leidraad neemt, dan is het einde van deze weg naar herstel nog ver te zoeken.

In deze blogpost zijn de namen van de betreffende gemeenten niet genoemd om de samenwerkingsrelatie niet onder druk te zetten. De naam Mark is om privacyredenen gefingeerd.

Teije Koopmans Over Teije Koopmans

gz-psycholoog in opleiding tot klinisch psycholoog bij Curium-LUMC | pianodocent | muziekliefhebber | actief lid NVGzP | enthousiast autopoetser

Reacties

  1. Avatar Teije Koopmans zegt

    Hoi Micha,

    Leuk dat je de post bent tegengekomen en hebt gedeeld; dank je wel! En ik zie ongeveer letterlijk voor mij hoe jij de tekst: ‘de gemiddelde muur luistert beter’ uitspreekt. Mooi! Ik zal ‘m onthouden! En de complimenten aan het team zal ik doorgeven!

    Ga je goed!

    Teije

  2. Avatar Teije Koopmans zegt

    Dag Flowermum,

    Bedankt voor uw berichtje naar aanleiding van de blogpost. Het tussen ‘wal en schip’ vallen lijkt helaas een sleutelwoord te worden voor de komende periode. Hetgeen u op uw eigen website schrijft is evenzo illustratief en schrijnend. Blijven signaleren, schrijven en benoemen, uitleggen en ook samenwerking blijven zoeken.

    Het beste!

    Teije

  3. Avatar Micha Verbeek zegt

    Dit is wat je krijgt als de mensen die beslissen niet dezelfde mensen zijn als zij die weten hoe de wereld werkt… Heb er zelf ook veel mee te maken; de gemiddelde muur luistert beter! Maar vooral blijven schrijven – en een dikke pluim voor de socio’s’!! – elk beetje bewustwording telt!

  4. Avatar Flowermum zegt

    Als je het leest hoop je dat het een “verhaaltje” is maar het is de bittere werkelijkheid. Te triest voor woorden. Ik vind dit drama heel treffend geschreven, dat wel!
    Zoveel kinderen bungelen tussen wal en schip…..

  5. Avatar Teije Koopmans zegt

    Dag Anne-miek,

    Leuk je reactie te lezen! Ik ben benieuwd naar de ontwikkelingen waarover je terecht schrijft dat zolang er goed kan worden gesignaleerd en samengewerkt reden is om hoopvol te zijn!

    Hartelijke groet,

    Teije

  6. Avatar Teije Koopmans zegt

    Dag Rik,

    Dank je voor je reactie! Het klopt inderdaad, de tijd die wordt besteed aan het organiseren is enorm en lijkt ook steeds meer te worden. Verzekeraars en inmiddels dus ook de gemeenten vragen om uitgebreide verantwoording wat op zich te begrijpen is. Maar de hoeveelheid en het soort informatie kost zo veel (niet te declareren) tijd. Vooral uitleggen en vertellen over is belangrijk…ik hoop maar dat ’t aankomt…

    Hartelijke groet terug!

    Teije

  7. Rik Knipschild Rik Knipschild zegt

    De sociotherapeuten zijn Mark tien weken lang gaan vervoeren! Wat mooi dat jullie het belang van de voortgang van Mark’s behandeling -nog- voorop hebben kunnen stellen! En jij, als verantwoordelijk behandelaar, bent in de aanloop naar deze regeling waarschijnlijk druk geweest met vele telefoontjes, mails en diagnosebrieven om de ernst van Mark’s problematiek zo duidelijk mogelijk weer te geven. Ik merk het afgelopen jaar dat er steeds meer tijd gaat zitten in het organiseren van de zorg (zoals vervoer en verblijf) en het creëren van de voorwaarden om enigszins van de behandeling te kunnen profiteren. De tijd die we daar aan besteden, kunnen we dus niet besteden aan ‘echt’ behandelen.
    Mooie blog Teije, het raakt aan een belangrijke consequentie die is ontstaan door de zorg onder te brengen bij de gemeenten.

    Hartelijke groet en succes met de voortgang van de behandeling van Mark,

    Rik

    P.S.: In reactie op je interview, ik hoop dat je blogs gelezen worden. Misschien kan er begonnen worden met deze blog?

  8. anne-miek anne-miek zegt

    Heel goed blog. Dit is precies wat ik bij de gemeente (zelf raadslid) maar niet tussen de oren krijg. Wij hebben uiteindelijk ook voor de verordening jeugdzorg gestemd, want het proces moet wel door. Maar we zullen het heel kritisch blijven volgen. Ik maak me erg zorgen over de bezuinigingen en hoe jeugdggz hierop reageert. Ik weet dat er fouten worden gemaakt straks. Die we hopelijk kunnen herstellen. Blijf signaleren, liefst met praktijkvoorbeelden, zodat we weer meer vragen kunnen gaan stellen.

vorige post:
volgende post:

Het Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie maakt gebruik van cookies voor analyse van het gebruik van deze website en om de website optimaal te laten werken. Uw bezoek blijft daarbij anoniem. Voor meer informatie, zie onze privacyverklaring

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten