Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

Transitie door de bril van jongeren

Soms, heel soms, zo heel af en toe, heeft het als 19-jarige scholier op het voortgezet onderwijs voordelen om een zorgkindje te zijn. Zo moest ik voor het vak Nederlands een artikel schrijven over een actualiteit en terwijl de schoolbanken van mijn medeleerlingen vol lagen met allerlei artikelen uit meerdere kranten had ik slechts pen en papier nodig. Mijn actualiteit was al helemaal duidelijk: de transitie. Zo schreef ik mijn artikel en kreeg ik lof van mijn docente Nederlands omdat ze zich er over verbaasde hoeveel ik mij er in had verdiept. Ik wil hierbij nadrukkelijk vermelden dat dit artikel mijn algemene beeld, op dit moment, van de transitie weergeeft en dat de werkelijkheid hier wellicht van af wijkt. Maar, zoals mijn docente Nederlands beweert, ik heb mij erin verdiept. 

Overgangsklasse

22Jongen-meisje-puber-geel-tafelIn het nieuws verschenen boze Nederlanders met een zorgaanklacht . Deze mensen voelden zich onrechtvaardig behandeld doordat hen na de transitie van de zorg, die zal plaatsvinden begin 2015, zeer waarschijnlijk andere zorg wordt aangeboden dan in andere gemeenten. Dit zal na de transitie gelden voor iedereen; de verschillen tussen de lokale zorg zullen zichtbaar en merkbaar worden. Door onder andere dit gegeven heerst er veel onrust rondom de transitie: is de transitie een positieve overgang of slechts een vervelende bezuinigingsmaatregel?

De overgang zal voornamelijk plaatsvinden in de gedachtegang. Er komt een nieuwe manier van denken over de zorg en de cliënten – voorheen patiënten. Het individu zal het uitgangspunt worden na de ellendig lange collectieve protocollen. Op deze manier kan de zorgverlener maatwerk gaan leveren. In plaats van alleen in te gaan op de kwetsbaarheden wordt er ook gekeken naar de kracht, het herstel en hiermee de zelfontplooiing. Zo zal een mens meer zijn dan zijn ziektebeeld, medio 2015.

Doordat de gemeentes nu de zorg gaan bekostigen wordt de zorg dichterbij huis aangeboden, zo veel mogelijk in uw wijk, en de prettige Wmo-loketten in het gemeentehuis worden de toegangspoorten tot de zorg. De drempel naar de zorg zal hierdoor lager worden en gemeentes krijgen meer zicht op wat er speelt in bepaalde delen. En, in tegenstelling tot de provincie, kan de zorg hierop aangepast worden. Zo zal het overbodige aanbod worden geschrapt en blijft de zorg waar intensief gebruik van wordt gemaakt, dichtbij.

Ook zal de hedendaagse participatiesamenleving, in de ideale situatie, zichtbaar worden in de zorg. In plaats van dat zorgverleners over de cliënten beslissen, wordt er zo veel mogelijk in samenspraak gedaan. Zo zal een cliënt meer over zijn zorgplan mogen beslissen en wordt er van uit gegaan dat dit mogelijk is. Ook wordt het primaire netwerk meer betrokken en zullen zij ook deelnemen in de zorg. Hierdoor zullen zij nauwer betrokken blijven bij het gehele leven van iemand met een zorgvraag. De medewerking zal reiken van mantelzorger tot aan vertrouwenspersoon en van medebeslisser tot aan iemand voor de gezelligheid.

46Meisje-speeltoestelNatuurlijk blijft het feit bestaan dat er minder geld beschikbaar is en dat hierdoor de kans bestaat dat de kwaliteit, de kwantiteit en de bereikbaarheid van de zorg achteruit gaan. Dit blijft een zorgelijk en wellicht irrationeel punt. Naar het blijkt hebben Nederlanders namelijk de kortste werkweek van heel Europa, maar doen ze wel het meeste werk en dit symboliseert het toverwoord van Nederland: efficiëntie. De zorg zal door de transitie efficiënter worden ingericht, met alle bovengenoemde veranderingen inbegrepen. Tijdens alle veranderingen wordt er gekeken vanuit cliëntenperspectief en er van uit gegaan dat de veranderingen het beste zijn voor hen.

De transitie is uiteraard nog spannend vanwege de missende wetgeving en omdat alle gemeentes zelf het roer moeten uitvinden, in plaats van dat ze de nationale richtlijnen uitvoeren. Het zal in het begin niet op rolletjes lopen, maar door de bezuinigingsmaatregel hebben wij de kans gekregen om eindelijk goed naar de zorg te kijken, de zorg te herinrichten en op deze manier kan het zorgbeleid meegroeien met de hedendaagse cultuur. Helaas was het hiervoor eerst nodig dat er iemand zei dat de zorg te veel geld kostte en hierdoor komt daar nu de nadruk op te liggen, want minder geld lijkt natuurlijk altijd een probleem. Maar, zoals ik het zie, vindt er alleen maar progressie plaats en zal de verzorgingsstaat hiermee promoveren en die overgangsklasse achter zich laten.

Reacties

  1. Een heel genuanceerd beeld dat wordt gegeven, mooie vergelijking met de korte werkweek van de Nederlanders en de effectiviteit waarmee ze werken. Knap gedaan!

  2. Stiekem ben ik blij dat je ook de positieve kant hebt weten te belichten van de transitie. Ik hoop ook zeker dat deze kant zich snel zal laten zien, maar persoonlijk zie ik wel beren op de weg. Helder geschreven stuk en beide kanten goed belicht!

  3. Een hoopvol en mooi blog: Transitie door de bril van jongeren http://t.co/W0KLEuga6Z via @DeKennis

Reageren