Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

Het protest van Thijmen en mij

“Mentor Katie is aan de beurt. Wij spelen ‘Wie is het’. Opeens hoor ik harde, piepende geluiden. Mentor Katie maakt haar vraag niet af. Sociotherapeuten Pieter en Maartje rennen door de gang. Ik hoor nog meer hard en piepend geluid. Het geluid doet pijn aan mijn oren. Mijn handen voor mijn oren helpen niet. Het geluid maakt mij doof. Op het binnenterrein rennen Pieter en Maartje. Op de groep is het opeens raar stil. Ik kan daar niet tegen. Op de stoel naast mij begint Marit heen en weer te schudden. Het piepende geluid blijft in mijn hoofd hangen. Ik weet niet hoe ik mij voel. Ik begin te huilen. Ik ga hard gillen.” 

Oppiepen

In het Van Krevelenhuis, een klinische behandelgroep voor kinderen met een autismespectrumstoornis, werden de sociotherapeuten opgepiept. Dat betekent dat sociotherapeuten op een andere behandelgroep ondersteuning nodig hebben bij een acute situatie. Er wordt van hen verwacht dat enkelen direct hun werk neerleggen en naar hun collega’s toesnellen. Dit gebeurt soms wel meerdere keren per dag.

Belangrijke mensen

Diezelfde middag bespreek ik in het hoofdgebouw met een aantal collega’s de nieuwe aanmeldingen voor de poliklinische afdeling. Mijn mobiele telefoon gaat af. Wanneer ik opneem krijg ik de receptioniste te spreken. Zij vertelt mij met gehaaste en verbaasde stem dat een jongetje van het Van Krevelen mij direct wil spreken. Wanneer ik naar beneden loop zie ik Thijmen bij de balie staan. Thijmen zwaait heen en weer met een A4. Hij zegt te protesteren en hij wil een belangrijk iemand spreken. Voor Thijmen kan ik als klinisch psycholoog in opleiding gelukkig aan deze eis voldoen. Ik vertel Thijmen dat ik goed naar zijn protest wil luisteren. Daarom nodig ik hem uit in de vergaderruimte van de directie. Ik leg Thijmen uit dat hier alleen mensen mogen zitten die belangrijke dingen te vertellen hebben. Thijmen is er even stil van.

A4’tjes als spandoek

Thijmen laat mij zijn A4 zien. Het is een spandoek. Er staat een zwarte pieper op getekend met een verbodsbord er doorheen. Volgens Thijmen is het niet goed voor de kinderen wanneer sociotherapeuten opeens weg moeten van de groep. Hij vindt dat er meer sociotherapeuten moeten komen. Dan kunnen ze allemaal op hun eigen groep blijven. Ik zeg Thijmen dat ik vind dat hij een heel goed idee heeft en dat ik dit zal bespreken met onze directeur patiëntenzorg Robert Vermeiren. Ook een heel belangrijk iemand. Wanneer ik Thijmen vanuit het raam terug zie lopen naar zijn groep voel ik mij zo machteloos. Vorige week stuurde de directie een email. Hierin legden zij uit dat onzekerheden rondom de transitie en budgettering maken dat tijdelijke contracten niet verlengd kunnen worden. Mogelijk zal personeel moeten afvloeien. Thijmen wenste meer sociotherapeuten en minder piepers. Ik kan het hem niet uit leggen dat dit waarschijnlijk andersom zal gaan zijn.

Spandoek-Thijmen

Het spandoek van Thijmen

Van A4 tot politicus

Toevallig had Robert Vermeieren diezelfde middag een afspraak met een lid van de gemeenteraad. Ik hoorde dat Robert graag een foto wilde van het spandoek van Thijmen. Ik heb hem dit net op tijd per mail kunnen sturen zodat hij het spandoek aan de politicus heeft kunnen laten zien. Als Thijmen toch eens het begrip had van de reikwijdte van zijn protest…

Actie

Het is bewonderenswaardig hoe een 8-jarige jongen met Multiple Complex Developmental Disorder (een diagnostische variant binnen het autismespectrum) zijn onmacht over het harde, piepende geluid om heeft kunnen buigen in een protest tot op het niveau van de lokale politiek. Als zorgprofessionals hebben we op het Malieveld gestaan, geprotesteerd tegen de plannen van staatsecretaris Van Rijn en minister Schippers. We hebben en masse petities ondertekend. Desondanks blijven de ontwikkelingen op momenten zorgelijk en zal ik niet de enige zijn die zich hier af en toe machteloos bij voelt. Maar Thijmen heeft gelijk. Je laten horen en protesteren is het enige wat je kan en moet doen. Bij dezen. Met deze blog. Ik protesteer. Met Thijmen in mijn achterhoofd.

Bedankt-aan-Teije

Het bedankje van Thijmen een dag later in mijn postvak

In verband met de privacy van cliënten is Thijmen een fictieve naam.

Teije Koopmans Over Teije Koopmans

gz-psycholoog in opleiding tot klinisch psycholoog bij Curium-LUMC | pianodocent | muziekliefhebber | actief lid NVGzP | enthousiast autopoetser

Reacties

  1. miek wijnbergen miek wijnbergen zegt:

    Wat fijn dat Thijmen vertrouwen heeft om zijn wensen uit te spreken en wat ontzettend goed dat dit ook de gemeente heeft bereikt. De grote meneren en mevrouwen in Den Haag zouden moeten luisteren!