Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

Sociale domein: internetabonnement of vervoer voor behandeling?

Hoe ga ik het vanaf 1 januari 2015 redden nu vrijwel álle regelingen voor tegemoetkomingen in de zorg en de laagste inkomens komen te vervallen? Zoals het er nu naar uitziet is het nog maar afwachten of en hoe ik op termijn de zorgafspraken voor mijn zoontje kan inlossen. Als blijkt dat mijn zoontje in een volstrekt andere provincie wel die specifieke zorg kan krijgen die hij nodig heeft, hoe zal ik de intensieve samenwerking met de hulpverleners dan kunnen handhaven? Mijn financiën zijn nu al vaker een rommeltje doordat ik eerst de vervoerskosten moet voorschieten. 

Dan ploft er vandaag een brief van mijn gemeente op de mat. Deze brief laat weten dat per januari 2015 de uitkering van bijstandgerechtigden verlaagd wordt. Omdat ik een alleengaande ouder ben, houdt de gemeente bij de hoogte van de uitkering rekening met de zorg voor mijn kinderen. Zo staat er in de brief te lezen dat per 1 januari 2015 het kindgebonden budget omhoog gaat en dat als ik hier recht op heb, ik meer kindgebonden budget zal ontvangen.

Terwijl ik halverwege de brief ben bedenk ik me dat deze twee mededelingen zich goed in evenwicht houden. Gelukkig maar, volgend jaar wordt namelijk financieel een wat grimmiger jaar. Ik denk aan een verhoging van het eigen risico die ik elk jaar volledig moet betalen. Ook vrees ik een hogere premie voor mijn aanvullende verzekering. Daarnaast kan het zijn dat mijn gemeente een eigen bijdrage vraagt voor tweedelijns psychische jeugdhulp. Als dan ook de huurprijs stijgt naast alle noodzakelijke kosten, is ieder evenwicht welkom.

Echter, verderop in de brief blijkt niets minder waar te zijn. Want, zo gaat de brief verder: “Toch gaat er meer van uw uitkering af dan het extra kindgebonden budget aanvult. U heeft dus in januari een lager inkomen dan nu.” Het waarom en in hoeveel euro’s ik moet denken, wordt niet duidelijk in de brief. Navraag bij de gemeente leert mij dat alleengaande bijstandgerechtigden 50 tot 100 euro per maand minder uitkering zullen ontvangen.

33Meisje-muts-stoepkrijtStapeling

Op de website van Rijksoverheid staat dat alle kindregelingen teruggebracht worden naar 1 regeling. Dat is wel zo overzichtelijk. Ook staat helder omschreven wat het doel van de nieuwe kindregeling is. Deze samenvoeging van de kindregelingen moet alles niet alleen eenvoudiger maken, maar zorgt er ook meteen voor dat werken meer loont.

Ook vermeldt deze pagina dat, indien alleengaande ouders vier dagen per week zouden werken, dat hen 200 euro in de maand oplevert! Los van het feit dat diezelfde 200 euro direct verrekend worden met je huur en/of zorgtoeslag, verwonder ik mij over de inhoud van de brief inzake de kindregeling. Immers, waar raakt mijn positie als mantelzorger het doel van de overheid dat werken meer loont? Wordt nu indirect mantelzorgen niet ook beboet vanuit de bijstand?

Even om het complexe, huidige systeem te verduidelijken. Ieder jaar had ik recht op de Wtcg (Wet tegemoetkoming chronisch gehandicapten). Hiervan kon ik grotendeels het eigen risico compenseren. Deze regeling wordt straks verdeeld over de gemeenten. Met andere woorden: de vraag is of en hoe ik gecompenseerd wordt. Ik hoop dat gemeenten oog houden voor de stapeling van de bezuinigingen. Eerder al verviel mijn recht op de TOG-regeling (Tegemoetkoming Onkosten Gehandicapte kind). Deze regeling viel samen met een indicatie van het PGB (Persoons Gebonden Budget). Helaas werd begeleiding onder de ‘tien-uurs-norm’ al wegbezuinigd. Daardoor raakte ik het PGB voor mijn zoontje kwijt. Meer uren begeleiding kon en kan mijn zoontje niet aan waardoor ik samen met het PGB en het recht op de TOG verloor. Dan was er ook nog het mantelzorgcompliment. Gekoppeld aan een indicatie kon ik daar eveneens kosten mee compenseren, maar ook dat recht raakte ik kwijt. Opmerkelijk als je je bedenkt dat de zorgvraag toenam.

De stapeling van de bezuinigingen, de feitelijke zorgkosten, de sterk versoberde en daarmee gelijk verontrustende bijstandspositie, in combinatie met de stelselherziening voor de jeugdhulp in het sociale domein, maken dat ik me meer dan nerveus begin te maken voor 1-1-2015.

Stapeling in samenhang

Als (mantel)zorg, bijstand, jeugdhulp, Wmo en bezuinigingen binnen het sociale domein niet aansluiten, kun je, als je je hoofd er niet goed bijhoudt, binnen afzienbare tijd op straat komen te staan. Want hoe bekostig ik nu straks alle onkosten, zoals vervoerskosten? Op één dag rijd ik 40 kilometer heen en terug. Kan, mag of moet ik van mijn familie, vrienden of buren verwachten dat zij deze vervoerskosten per toerbeurt op zich nemen? Mag ik met zekere regelmaat hun tijd claimen omdat ik na afloop van de afspraak weer terug naar huis moet? Mag ik dit ook nog verwachten van mijn omgeving als het straks om 180 km heen en terug gaat?

Of is het wenselijker dat ik, in mijn specifieke situatie, ons internetabonnement opzeg? Dat betekent dan wel dat mijn kinderen van 9 en 7 jaar zonder internet opgroeien en ik straks bij de bieb mijn sollicitatiebrieven moet schrijven tussen alle (zorg)afspraken door. Wellicht dat ik ervoor kies mijn eigen medicatie (Concerta) op te geven. Dan maar chaotisch en minder geduldig door het leven. Als ik dan veel meer vergeet door het janboeltje in mijn hoofd denk ik maar aan de 48 euro in de maand die het extra oplevert.

Ik kan niet kiezen tussen alle noodzakelijke kosten die ik heb. Ik wil niet op het schreeuwend dure, maar broodnodige fruit bezuinigen. Het is moeilijk kiezen tussen meerdere kwaden. Ik hoop zelfs dat ik geen problemen met de instanties krijg. Want bovenstaande bezuinigingen leiden tot een achterstand in de schoolse educatie, bezuinigen op mijn medicatie helpen niet om de stapeling van de zorgen het hoofd te bieden en het dure fruit is nodig om mijn kinderen gezond te houden. En ook al stellen mijn eigen doorgevoerde bezuinigingen mij in staat om de afspraken met de behandelaren van mijn kind te kunnen blijven maken, in de toekomst kunnen deze bezuinigingen wel eens zomaar tot een AMHK-melding leiden.

Toekomst

Ik kan onze overheid in dit geval geen alternatieven aandragen hoe het allemaal beter kan. En ik weet ook niet hoe een generalist mijn privésituatie gaat inschatten en terug vertaalt naar wel of niet gezond en veilig opgroeien van mijn jongens. Wel wil ik benadrukken dat de generalist een mens is zoals u en ik. En dat zij, naar mijn inschatting, hun stinkende best zullen doen om gezinnen te helpen naar eer en vermogen.

Dat een generalist echter geen specialistisch oog heeft ten aanzien van kinderen zoals mijn zoon baart mij echter wel kopzorgen. En zal ik de regie over de toekomst van mij en mijn mannetjes houden? Ik hoop dat die generalist over uitmuntende luistervaardigheid beschikt en aantoonbaar goed diverse maatschappelijke situaties kan inschatten. Met andere woorden: kan zien dat achter de voordeur niet altijd alles is zoals het lijkt te zijn. Maak ook niet de denkfout dat een vrijwel kosteloze oplossing kan volstaan tegenover een zeer ingrijpende aanpak. Want luisteren, horen en (h)erkennen zullen wat mij betreft binnen het hele, brede sociale domein de meest belangrijke vaardigheden vanaf 2015 zijn. Uiteindelijk gaan we echt állemaal en samen voor een succesvolle transformatie!

Angelique Bergsma Over Angelique Bergsma

moeder van twee jongens | gek op paarden | maatschappelijk betrokken | actief voor o.a. Balans, Per Saldo en Platform Verontruste Ouders | heel blij met adhd-magazine SUZAN!¡ | pikt graag terrasje met vriendinnen

Reacties

  1. Angelique Bergsma Angelique Bergsma zegt:

    Dank voor je reactie Anne-Miek. Ik heb het blog doorgestuurd aan één van de raadsleden. De afgelopen tijd heb ik zo hard gewerkt om gesprekspartner te zijn aangaande het sociale domein, echter, tot op heden geen uitnodigingen ontvangen ondanks de aangenomen motie ouderbetrokkenheid. Het sociale domein lijkt versnipperd te liggen omdat er overal werkgroepen Jeugdhulp, Participatie en WMO en Onderwijs ontstaan. Maar hierdoor blijft de samenhang, uitgedrukt in diverse casussen, naar mijn inzicht uit. Goed dat jij het hier nog duidelijk aanstipt. Dank hiervoor.

    • Persoonlijk ben ik niet zo van al die werkgroepen omdat, zoals je dat zelf goed aangeeft, de samenhang dan ontbreekt. Hoe hard of zacht de landing van de decentralisaties wordt heeft de gemeente voor een deel zelf in de hand. Welke keuzes worden gemaakt? Ik zou met dit blog gaan inspreken bij de raad en nogmaals wijzen op de motie ouderbetrokkenheid. Uiteraard snap ik ook je zorgen die je er helemaal niet bij kunt hebben naast de opvoeding van je jongens!

  2. Schrijnend blog maar het is de harde werkelijkheid dat mensen in de bijstand in de schulden komen te zitten. Dat is zo voor iedereen met een bijstandsuitkering. Verder kan een gemeente ervoor kiezen de gevolgen van de bezuinigingen voor bepaalde groepen te verzachten, zoals bijvoorbeeld Diemen doet voor alleenstaanden in de bijstand. Dat is uitonderhandeld in de coalitiebesprekingen en staat in ons akkoord. Je kunt dus plaatselijke politici aanspreken en inspreken in de raad. Een politieke partij kan dan een moetie indienen. Bijvoorbeeld kosten voor vervoer: dat is een keuze van de gemeente wat zij vergoeden en in welke situaties of niet.
    Wat ik hiermee wil aangeven is dat de bezuinigingen voor iedereen gelden, maar de zwaarte ervan te maken heeft met de gemeente waar je woont. Je kunt je in ieder geval aansluiten bij een partij die daar tegen in verweer komt.

  3. ria bosma zegt:

    Goh meid wat een rottige tijd, ik denk wel eens, hoop dat die gasten uit Den Haag zelf eens met zulke problemen komen te zitten moet je zien hoe snel alles veranderd, net als ouderen zorg is allemaal te gek voor woorden, ik red het wel zeggen zei ja logisch met dat inkomen heb je ook niks extra’s nodig, ze moeten maar eens een jaar op de zelfde manier moeten leven zoals jij en vele anderen dat moeten, voor een normaal gezien met een normaal inkomen is het soms al sappelen.
    Groetjes Ria.