Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

Het sociale domein en justitieel recht: samenhang en samenwerking

Een aantal maanden geleden ontving ik een verzoek van de Eigen Kracht Centrale. Men had grote zorgen bij een gezin waarbij ernstige psychische problematiek en drugsgebruik resulteerden in huiselijk geweld. De verantwoordelijke voor dat geweld heeft daarvoor een poos in detentie over zijn daden kunnen nadenken. Hulpverleners vingen de overige gezinsleden zorgvuldig op. Een goed en nauw samenwerkend team van professionals van diverse instanties heeft het gezin in haar kracht terug kunnen zetten. Men zette een netwerk rond het gezin op, zodat het huishouden op de rit bleef, de administratie terug op orde kwam, de oudste verder kon met naschoolse activiteiten en een nieuw toekomstperspectief vorm kon krijgen.

Geoliede machine

Voordat het team van hulpverleners alles in kaart heeft gebracht, de eigen kracht aanspreekt, een netwerk op touw zet en zaken op de rit heeft, ben je al gauw een aantal maanden verder. In dit geval: een scheiding aanvragen, veiligheidsrisico’s in kaart brengen en zoveel mogelijk ondersteuning geven ten behoeve van het psychisch welzijn binnen het gezin. Mede dankzij deze ondersteuning kon het gezin zo goed en kwaad als ze kon redelijk zonder al te veel kleerscheuren verder met haar leven.

Frustratie

Er is echter iets geks in ons huidige systeem geslopen. Nadat het gezin moeizaam maar zeker het dagelijks leven had opgepakt, kwam er een verontrustend bericht binnen. Het gezin moest zo snel mogelijk het huis verlaten. Degene die het leed veroorzaakt had zou vrij komen en kon huiswaarts gaan. Hierbij werd geen rekening gehouden met een scheidingsaanvraag en de reden van detentie: huiselijk geweld. Er waren ingrijpende maatregelen nodig om de veiligheid van het gezin te waarborgen.

Onderduiken

Het gezin, gehavend en beschadigd, dat mede door een goedgeoliede machine van professionals het leven voorzichtig weer aan het oppakken was, moest op zeer korte termijn het huis verlaten, daarmee familie, vrienden, vriendjes en vriendinnetjes, kennissen en buren achterlatend. Het was juist de sociale omgeving van de moeder die haar en haar gezin de kans op een nieuwe start vergrootte. Sluit het justitiële recht niet aan bij de veranderingen binnen het sociale domein, dan zal volgens mij nauwelijks winst te zien zijn. Want de tijdelijke crisisopvang, het regelen van huisvesting en het zoeken naar een andere school geeft gezinsleden die te maken hebben gehad met huiselijk geweld, onnodig extra stress. Hierdoor zullen hulpverleners eveneens langer betrokken zijn bij deze gezinnen.

Sociale domein en Justitieel recht

Ik vraag mij af waarom dit mis gaat. Hebben gemeente en Justitie hier wel goed overleg gevoerd? Zal in dit praktijkvoorbeeld het belang van een dader altijd boven dat van het gezin gaan? Hoe past een gemeente justitiële vraagstukken in binnen het sociale domein? Is er al een speciale eenheid aangesteld die ervaring heeft binnen deze domeinen en hoe gaan we om met recidiverende voorbeelden? Zullen slachtoffers van huiselijk geweld ook na 1-1-2015 degenen zijn die het veld moeten ruimen en in een sociaal isolement worden gestort? Of kunnen zij pas stipt per 1-1-2015 op echte hulp rekenen? Mij is duidelijk geworden dat deze kwesties binnen het sociale domein om samenhang schreeuwen.

Veel te doen

Ik wil opnieuw een oproep doen. Aan alle verantwoordelijke ambtenaren in dit geval. Regel voor alle slachtoffers van huiselijk geweld heel goed dat het zij zijn die in hun eigen omgeving kunnen blijven wonen. Dat zij degenen zijn die in de door de overheid bedachte participatiemaatschappij alle kansen hebben op een doorstart in het leven. Dat Justitie en gemeenten na de vrijlating van een dader ervoor zorgdragen dat het niet zíj zijn die vanzelfsprekend terug naar de echtelijke woning keren. Goed samenwerken, opdat wij allemaal een veilige en stabiele participatiemaatschappij kunnen creëren, geheel in lijn met de wens van onze overheid.

Mijn dank gaat uit naar de betrokkene. Voor haar toestemming zodat ik deze kwestie onder de aandacht kon brengen.

Angelique Bergsma Over Angelique Bergsma

moeder van twee jongens | gek op paarden | maatschappelijk betrokken | actief voor o.a. Balans, Per Saldo en Platform Verontruste Ouders | heel blij met adhd-magazine SUZAN!¡ | pikt graag terrasje met vriendinnen

Reacties

  1. Dáár helpt geen “Eigen Kracht” of EK conferentie tegen. Systeemwereld faciliteert de leefwereld onvoldoende. http://t.co/T40d7QIhaR

  2. Avatar Renate de Vries zegt

    Als het gaat om gedetineerden die op wat voor wijze ook schade hebben toegebracht in hun eigen gezin, ex-gezin of in een gezin in de buurt. Wordt en sowieso belachelijk mee omgesprongen. Zij die pogen de draad op te pakken pogen zich weer veilig te voelen behoort ook van justitie uit die veiligheid geboden te worden. Door zonder mega rompslomp direct een contact en straat verbod op te leggen bijvoorbeeld. Het is ronduit frustrerend en belachelijk hoe vaak er nu nog steeds zo beroerd mee omgesprongen worden, zij die de schade aanrichten worden tot in de treuren beschermd… daar waar de slachtoffers in de steek worden gelaten door Justitie… Welkom in NL zullen we maar zeggen het land met een bagger rechtssysteem en justitiële leiding/begeleiding. met dit soort dingen heb ik meer met het Amerikaanse rechtssysteem…

Het Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie maakt gebruik van cookies voor analyse van het gebruik van deze website en om de website optimaal te laten werken. Uw bezoek blijft daarbij anoniem. Voor meer informatie, zie onze privacyverklaring

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten