Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

Inpassen in Passend Onderwijs

Mijn jongste zoon (9, groep 6, normale intelligentie) heeft ASS. Hij is al snel op het speciaal onderwijs beland. Hij had moeite met alle prikkels en kon zich niet verweren. Na vier schooljaren speciaal lukt het hem nu om dat wel op te lossen. Reden voor een feestje! O nee. Met feesten kan hij nog niet uit de voeten, dus elk jaar weer proberen we uit te zoeken hoe hij zijn feestjes wel kan vieren. Omdat hij dat zelf graag wil. Wat we nu ook gaan uitzoeken, is wat hij op een reguliere school nog aan hindernissen kan ontmoeten, en hoe we dat gaan oplossen. Want hij gaat terug. Hij kan, hij mag en hij wil zelf.

Hij wil dat. Dat is eigenlijk gek. Hij heeft de ideale klas, het is gezellig, hij heeft veel vriendjes en gaat met plezier naar school. Zijn internaliserend gedrag is gesneden koek voor de juf. Maar rekenen is saai. In speciaal onderwijs is weinig ruimte voor verdieping van de leerstof. De nadruk ligt tenslotte op ontwikkeling van sociale vaardigheden. En deze klas is nu rustig. De komende schooljaren gaat de school dat gebruiken: de sterkere kinderen uit deze groep worden verdeeld over de groepen waar het moeizaam loopt. Zodat ze daar ook aan een rustige sfeer kunnen bouwen. Binnen speciaal onderwijs wisselt de groepssamenstelling. Dat levert onrust op voor mijn zoon. Daarom wil hij terug naar het reguliere onderwijs.

Overspannen

Het ergste (voor mijn zoon althans) is dat er nieuwe leerlingen instromen. Die leerlingen zijn van slag. Ze hebben al wat schooljaren op hun tenen gelopen. Met de invoering van passend onderwijs zijn basisscholen terughoudend in het aanvragen van rugzakken. Ze voelen een enorme werk- en regeldruk. Gevolg is dat kinderen te lang te weinig hulp krijgen. Keer op keer komen zulke leerlingen in situaties die ze niet aankunnen. Soms tegen beter weten en tegen advies van de ervaringsdeskundige ouders in. Deze kinderen bouwen geen zelfvertrouwen op en zijn constant op hun hoede. Een soort van overspannen dus. Als deze kinderen in de bovenbouw uiteindelijk niet meer functioneren, stromen ze uit. Heel rustig voor de kinderen in groep 6, 7 en 8 van het reguliere onderwijs. Maar heel explosief op het speciaal onderwijs. In een nieuwe klas en in een nieuwe situatie is het heel moeilijk aanpassen. Deze kinderen raken meerdere keren per dag in paniek. Dat kan met enorme woede gepaard gaan. En nu is het in zijn groep nog minimaal. Omdat de groep goed draait, is hij helemaal afgetopt en komen daar dus niet de nieuwe kinderen bij. Maar vanaf volgend jaar gaat dat drastisch veranderen.

Vlucht of keuze?

Mijn zoon heeft daar last van. Het bedreigt zelfs zijn opgebouwde zelfvertrouwen en zijn nieuwverworven vaardigheden. Om te zorgen dat hij nog blijft functioneren en ook fijne uitdagende leerstof krijgt, gaat hij dus een moeilijke dappere stap zetten. En dan? In onze stad is het de bedoeling dat het kind in de wijk naar school gaat. Dat zou mooi zijn. Fijn naar de school terug waar hij vandaan kwam. Waar iedereen hem nog kent. Waar hij de leerkrachten nog kent. Waar hij zelf heen kan lopen. Maar dat gaat niet. Helaas heeft deze school de basisondersteuning niet op orde. Voor oudere broer, schoolverlater dit jaar, hebben we al jaren pogingen ondernomen voor een rustige werkplek in de klas. Voor de mogelijkheid tot e-mailcontact met de leerkracht. Voor de mogelijkheid dat een (ervarings-)deskundige leerlinggesprekken begeleidt. Voor een gelijkwaardige omgang met ons als ouders. Onze relatie met deze school is zoveel verslechterd, dat we ons kind niet meer aan hen toevertrouwen. En dat doet pijn.

Tussen wal en schip

Want wat wij vragen, moet over drie jaar in orde zijn. Voor ons kind te laat. Gewoon vanwege problematische communicatie en ondanks de inzet van de ambulante begeleiders al die jaren. En ondanks de inzet van de leerkrachten die het wel begrepen. Ondanks mijn inzet in het Ouderplatform en mijn verworven inbreng in de basis- en extra ondersteuning binnen de basisschool. Passend Onderwijs. Omdat een kind recht heeft op onvoorwaardelijk aanwezige basisondersteuning. Maar nu nog even niet…

Felice Flameling Over Felice Flameling

moeder van twee bruisende boys | getrouwd met betrokken echtgenoot | MatriXcoach | leerkracht die Kracht thuis inzet | lid Ouderplatform | lid ouderraad | Veelkant.nl | creabea in woord en beeld | theatersporter | muzikaal | Nature is mijn Nurture | levend vangnet

Reacties

  1. Ik lees dit nu net en vraag me af wat het vervolg is van deze blog. Hoe functioneert je zoon op het reguliere onderwijs? Wij hebben nl. ook een zoon die net naar het SBO is gegaan. Regulier liep hij volledig vast. Kreeg geen ondersteuning meer. Wij zien in slechts weken tijd hoe hij opbloeit en zijn zelfvertrouwen terugkrijgt. Mijn hoop is dat hij teruggaat naar het reguliere onderwijs. Maar wat zijn zijn kansen daar? Loopt hij dan tegen hetzelfde aan? Of is het toch verstandiger om hem langer op het SBO te laten waar leerkrachten sterker in hun schoenen lijken te staan en beter met intense kinderen om kunnen gaan?

  2. IJzersterke blog van @feliefs over moeilijk passend speciaal onderwijs en regulier onderwijs voor auitipluskind http://t.co/CrycP444om

  3. #BvB. #BlogvanBelang. Inpassen in Passend Onderwijs http://t.co/RAZTEAf0tW

  4. Avatar Henriette zegt

    Herkenbaar maar ook weer niet,Mijn dochter heeft ADD en ook voor haar maakte het heel erg uit wie er voor de klas staat.
    Tot groep 6 heeft ze het “gered” op het regulier onderwijs.Maar dat ze het niet zou redden was in een klas van 35 eigenlijk wachten op een juf die Onze dochter niet de begeleiding kon geven die ze nodig had.En dat gebeurde in groep 6 dus.
    Ze ging naar een sbo school en ze bloeide op kreeg meer zelfvertrouwen en wat je zegt over paniek in de klas enz herken ik niet.Ook wat betreft op de nadruk van sociale vaardigheden herken ik ook niet omdat ook het speciaal onderwijs bepaalde doelen moet halen.en niet alleen sociaal vaardige kinderen afleveren.

    Onze dochter gaat nu aankomend schooljaar naar het regulier voortgezet onderwijs en voor het eerst heeft school positieve dingen te zeggen over haar,ze heeft zelfs voor concentratie een ruim voldoende /goed.Ze is de enige in de klas die aantekeningen maakt van de les.die dingen opzoekt die ze graag wil weten en ook daar aantekeningen van maakt.

    Ik zou niet eens willen dat ze weer terugging naar het regulier onderwijs als dit was gebleken in de afgelopen 3 jaar.Ze heeft nu de handvatten gekregen die ze op het voortgezet onderwijs nodig heeft om dit tot een succes te maken .Als ik zeker wist dat dit op het regulier onderwijs kon dan had ik er geen moeite mee gehad maar leraren op het speciaal onderwijs zijn ook speciale leraren die om kunnen gaan met speciale kinderen.

    • Dag Henriette,

      Dank voor je uitgebreide reactie. Begrijp ik goed dat je dus eigenlijk vind dat je dochter niet eerder dan nu naar het regulier zou moeten, want in die drie jaar heeft ze zich goed kunnen ontwikkelen op de sbo-school?
      Het is inderdaad bijzonder dat op deze scholen, zowel so als sbo, de kinderen zoveel basisvaardigheden kunnen ontwikkelen. Tot nu was dat voor mijn zoon ook ideaal. Het is nu echt een omslagpunt. Waar zal het beter gaan? Wat zal voor hem werken? Sinds ik het blog schreef zijn we twee maanden verder. Hij heeft nog veel meer mijlpalen behaald. En nu hij weet dat deze stap komt, groeit zijn zelfvertrouwen nog een keer zo hard.
      Dat is heel fijn om te zien.
      Nu kan hij wennen aan reguliere klassen, en dan over twee jaar is hij dan ook goed voorbereid om naar het VO te gaan. Ik denk dat we inderdaad vrijwel hetzelfde ervaren.
      De informatie van de kpc-groep hierover steunt ons ook in het afwegen.

  5. Zo herkenasr.We zitten met onze oudste dochter in dezelfde situatie.En wie worden nu de dupe?

  6. pittig verhaal, mooi geschreven

  7. Blog op @DeKennis van ouderblogger @feliefs ‘Inpassen in Passend Onderwijs’ http://t.co/kWmDandGYl #passendonderwijs

Het Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie maakt gebruik van cookies voor analyse van het gebruik van deze website en om de website optimaal te laten werken. Uw bezoek blijft daarbij anoniem. Voor meer informatie, zie onze privacyverklaring

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten