Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

Krappe schoenen, Passend Onderwijs – deel 2

Al sinds de eerste dag dat ons oudste kind naar school gaat, komt hij uiterst boos en agressief thuis. Zodra hij na schooltijd één voet op de deurmat zet, gaan de wenkbrauwen omlaag en komen de meest onzalige woorden en dito bedreigingen uit zijn mond. Voor ons als ouders werd het steeds meer duidelijk dat het aantal uren, de geluiden en andere prikkels op school hem overweldigen.

Deze post is het tweede deel van een tweeluik over ouderblogger Angelique Bergsma’s persoonlijke ervaringen met Passend Onderwijs. Deel 1 lezen >

Spanning

Acht jaar is hij nu en wij hebben geprobeerd om ruim voor de zomervakantie een cluster 4 indicatie te krijgen. Zijn school kon echter geen handelingsverlegenheid aantonen en dus verleenden ze hem niet de gewenste indicatie. Ondertussen bleven de middagen na schooltijd zowel bij mij als bij zijn vader structureel moeilijk. Gelukkig heeft zijn behandelaar ons ondersteund om de aard en ernst van de thuissituatie kenbaar te maken, zodat het Zorg Advies Team zich een goed beeld kon vormen van de problematiek. Onlangs hebben wij dan toch de cluster 4 indicatie mogen ontvangen.

Tussenstation

Toevallig is de Speciaal Basisonderwijs (SBO) waar hij naartoe ging een pilot gestart met een onderwijsvorm tussen de structuren van het SBO en het Speciaal Onderwijs (SO) in. Deze vorm heet ‘veilige structuurklas’. Ons zoontje mocht hier verblijven totdat er plaats was op het speciaal onderwijs. Het bleek een enorm succes. Wij hebben hem nog nooit gelukkig en blij zien thuiskomen. Hij vertelde ook ineens verhalen over wat hij op school had meegemaakt en deze juf was niet boos. Deze juf maakte van een ongepast grapje door een klasgenoot zelfs een leuk moment. De kinderen kregen daarmee even de ruimte om kind te zijn en gingen vervolgens naadloos weer over tot de orde van de dag. Wij waren het als ouders eens: structuur, rust en duidelijkheid, dát was inderdaad wat hij nodig had. Hij heeft vier weken in die klas gezeten toen het sein groen werd voor het SO. Zou zijn overgang naar een andere klas wel goed gaan? Aan de andere kant: wij waren al een flinke poos voor de zomervakantie bezig met die indicatie.

Paniek

Vier dagen duurde het. In een klas die drie lokalen verderop in dezelfde gang zit. In die vier dagen is hij twee keer ernstig naar zijn schijnwereld gevlucht, agressief, doodsbang en suïcidaal. Hij wilde zichzelf verdrinken en hing uit zijn slaapkamerraam, half op het dak. Hij wilde niet meer en hij kon niet meer.

Probleem

Op deze school is het (begrijpelijk) gebruikelijk dat kinderen die erg agressief en boos zijn op school in deze klas worden geplaatst, opdat zij tot rust kunnen komen. Voor een kind als onze zoon is het echter een uitermate onverwachtse gebeurtenis, die vooral voor veel spanning en angst zorgt. Daar waar een kind zonder autisme opkijkt en weer verdergaat, is het bij dit kind de veiligheid die hem ontnomen is. Deze en nog een aantal incidenten hebben voor hem voorgoed de deur naar deze school doen dichtslaan. Dat krijgen wij ook niet meer recht gebreid.

Patstelling?

En nu zit ons kind thuis. Hij kan niet meer terug naar de veilige structuurklas, is ons verteld.
Uitgerekend de klas die voor het eerst in zijn schoolse leven echt wérkte. De klas waarvan hij opbloeide en blij werd. Ik ben boos, verdrietig en vreselijk gefrustreerd dat wij in Nederland deze absurde regels en wetten hebben. Ik wil mij niet aan die wetten houden, ik wil mij houden aan de wetten gedicteerd door de signalen die ons kind zelf geeft.

Simpel en passend, maar onmogelijk

Volgens de vreemde Wet op Passend Onderwijs krijgen wij nu een onderwijsconsulent toegewezen en is de leerplichtambtenaar ingelicht. Ik heb veel zorgen over het psychische welzijn van ons kind, maar nog meer over het statische systeem waarin kinderen gedrukt worden door de wet. In een winkel kun je de schoenen nog ruilen als ze niet passen. In deze wet niet, eenmaal gekocht moet je in je knellende schoenen blijven lopen. Terwijl het eigenlijk heel simpel is: hij moet op de een of andere manier weer terug naar de klas die hem voor het eerst heeft laten stralen. In plaats daarvan vrees ik nu vooral lastige gesprekken. Dat men wil dat wij ons aan de wet houden. Dat we aan gezamenlijke en niet-passende oplossingen moeten werken in de wetenschap dat dé oplossing drie deuren verderop in dezelfde gang zit. We kennen de oplossing, maar deze wet maakt het onmogelijk. Wat is daar nou passend aan?

Angelique Bergsma Over Angelique Bergsma

moeder van twee jongens | gek op paarden | maatschappelijk betrokken | actief voor o.a. Balans, Per Saldo en Platform Verontruste Ouders | heel blij met adhd-magazine SUZAN!¡ | pikt graag terrasje met vriendinnen

Reacties

  1. @bernard038 na vier dagen was het overduidelijk http://t.co/TJIUiBGTmh Het pnt is nu dat men vindt dat #SO geen kans heeft gekregen.

    • De school moet het kind meer dan een kans geven, en kijken waar het op zijn plek is, Het is te gek voor woorden , dat het kind de school een kans moet geven. Kijk naar het kind, en handel ernaar

  2. Avatar Linda Tol zegt

    Je bent een kanjer moeder!! Hou vol! In the end it will be OK. If it’s not OK, it’s not the end!!

  3. vallen. Het zou niet moeten mogen.

    Waar blijven we in Nederland betreft normen en waarden, resepect, gelijkheid, eerlijkheid. Als een mens maar iets afwijkt van dat boekje… heel verdrietig. Terwijl juist die stabiele basis thuis omgeving en school zo bepalend is voor de ontwikkeling en het vervolg.
    Boosheid is niet te omschrijven.
    Het gaat gaat om Bijzondere kinderen die die bijzondere kans geboden moet worden hun. Zij hebben net zoveel recht op een rechtvaardig leven i n een stabiele gezonde omgeving waarin geluister, uitgelegd en soms gezwegen word.
    Jou en al die andere ouders in soortgelijke situaties zou ik alle mogelijke kracht willen toewensen. De maatschappij is groot maar pff wat sta je als ouders alleen.

  4. En dat wordt passend onderwijs genoemd:-((

  5. Het verhaal van mijn kind,en helaas meer met hem,het brengt zo veel verdriet met zich mee, je bent als ouder zo machteloos tegen een systeem wat niet elk kind past,ons heeft de.onderwijsconsulent iets goeds gebracht,jullie hopelijk ook,sterkte!

  6. o mijn God wat een stelletje l.lbehangers zijn het de oplossing ligt aan het eind van de gang maar ik geloof dat ze daar ook blind zijn , moet er eerst iets met het kind gebeuren en dan gaan ze waarschijnlijk toegeven dat de moeder gelijk heeft,……….deze kinderen worden naar de filistijnen geholpen ……………….

  7. ik schrijf maar niet wat ik zou willen schreeuwen. het zou niet netjes zijn, Maar Den Haag, ben jij wel netjes???

  8. De schrale werkelijkheid van passend onderwijs. Volg haar mensen! “@ab_tje: Krappe schoenen http://t.co/wpoyI3RGA2.

  9. Avatar ria bosma zegt

    wat heeft jou zoon een geluk met zo een Moeder die haar niet opzij laat zetten door een stelletje …. die niets van deze kinderen afweten en dan zelf regeltjes maken, ga door hoor het is voor je kind (en andere help je er ook mee)

  10. Wie past passend onderwijs? http://t.co/Uya4YFoinI

Het Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie maakt gebruik van cookies voor analyse van het gebruik van deze website en om de website optimaal te laten werken. Uw bezoek blijft daarbij anoniem. Voor meer informatie, zie onze privacyverklaring

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten