Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

Oproep aan de Transitiecommissie

Geachte voorzitter en leden van de commissie,

Als ouders met hun kind naar de kinderpsychiater gaan, dan is dat noodgedwongen. Ze hebben zorgen omdat hun kind het niet redt op school. Zorgen omdat het geen vriendjes heeft. Zorgen omdat het zich thuis niet kan handhaven. Met hun handen in het haar, zo komen ze bij ons. Noodgedwongen. Dat dit toenemend gebeurt, willen we geen van allen.

Daarom innoveert de kinderpsychiatrie volop. Meerderen onder u zijn daar tijdens bezoeken aan onze sector getuige van geweest. Dat doen we om de mankementen weg te werken, zoals de versnippering waardoor kinderen tussen wal en schip vallen.

De jeugdwet zal dat niet verhelpen. Van een versnippering tussen sectoren gaan we naar een versnippering over 408 gemeenten en 41 regio’s, die straks vrij zijn om hun eigen beleid te maken. Met nieuwe schotten, tussen somatische zorg en GGZ, tussen zorg voor kinderen en volwassenen. Daarbij is het financiële risico voor de gemeenten groot, want of er in uw gemeente volgend jaar een Frits zal zijn (of vijf, of tien), kun je niet weten. Daarom steun ik de petitie ‘Zorg om de jeugd-GGZ’ volop, intussen samen met bijna 35.000 anderen. Onder hen veel ouders.

Eén van hen is Kitty Kilian. Zij was moeder van Frits, een jongen die – zo schrijft ze in haar blog – niet meer kon leven met zijn eenzaamheid, zijn depressie en schizofrenie. Hoewel hij zelfmoord pleegde, zijn de ouders van Frits er duidelijk in. Zonder hulp vanuit de GGZ hadden zijn en hun levens er nog beroerder uitgezien. En waren de kosten voor de maatschappij nog groter geweest.

Frits was ziek, daar kan geen twijfel over bestaan. Net zo ziek als een kind met diabetes of kanker. Met de Jeugdwet vervalt voor nieuwe patiënten als Frits ondermeer de Wet op de Geneeskundige Behandelovereenkomst, maar ook andere wetten die de positie van patiënten en ouders regelen. Voortaan valt zijn ziekte onder het sociale domein, tot hij 18 jaar zou zijn geworden. Dat is discriminerend en stigmatiserend.

Toen Frits 4 jaar oud was, begon zijn ziekte met een ADHD-beeld, voor sommigen hét symbool van ‘overbodige’ medicalisering. De ouders konden gelukkig snel zelf hulp inschakelen. Met de Jeugdwet kan dat straks niet meer, dan zal de gemeente bepalen welke hulp er nodig is, ook na verwijzing door de huisarts. Echter nadat een wijkteam, regisseur, gezinscoach nagegaan heeft of voldoende eigen kracht ingezet is. Deze Jeugdwet ontneemt ouders regie en werpt een barrière op naar gepaste hulp. Als dit er inderdaad toe leidt dat patiënten als Frits geen toegang tot medicatie zullen hebben, zoals ik een tijd terug las in de Volkskrant, staat dat garant voor enorm leed en gigantische onkosten.

In Nederland zijn veel Frits-en. Psychose komt voor bij 1/200 jongeren, en dat is maar één van de vele psychiatrische ziekten waar kinderen en gezinnen door gekweld kunnen worden.

Om deze redenen is er geen enkel, maar dan ook geen enkel, Westers land dat de kinderpsychiatrie gedecentraliseerd heeft. Ook Denemarken niet.

Omwille van alle patiënten als Frits en al hun ouders wil ik jullie verzoeken deze jeugdwet op essentiële punten te wijzigen. De jeugd GGZ sector heeft een haalbaar alternatief, dat staat vermeld in de jullie toegestuurde position paper, onder meer gesteund door het LPggz, de landelijke patiëntenkoepel.

Dank voor uw aandacht.

 

Deze tekst is ook verschenen op Artsennet.

Robert Vermeiren Over Robert Vermeiren

hoogleraar Kinder- en Jeugdpsychiatrie LUMC | 5 (stief)kinderen & een fantastische vrouw | hoogleraar forensische jeugdpsychiatrie VUMC | liefhebber van (echte) chocolade en verse broodjes op zondag | directeur Patiëntenzorg van Curium-LUMC | Oranje of de Rode Duivels?

Reacties

  1. “@ab_tje: Oproep aan de Transitiecommissie http://t.co/opKSnjzwbu Hoop dat ik in de goede gemeente woon. #veere

  2. Avatar Tj.Strubbe zegt

    Juist gezien: voor jeugdigen is er onder de a.s. jeugdwet geen vrijheid van keuze in diagnostiek. Jeugdigen hebben al moeite om te erkennen dat er wat ‘is’.
    Dat wordt erger.
    De als sociaal werksters opgeleide jeugdzorgwerkers kunnen niet beoordelen òf het enkel een pedagogisch probleem is waar de ouders de schuld van moeten krijgen en het kind uithuisgeplaatst, alsof dat het kind niet schaadt, òf dat het psychisch, psychopathogeen, psychosomatisch òf een gevolg van een streptococcen-infectie pathogeen is. – Deze werkers zijn geen beëdigde medisch-academisch opgeleide deskundigen. Wel opgeleid om mishandeling overal te zien. De ingang tot dwang, alsof dat effectieve hulp is.
    Het is daarom te hopen dat de zorg-inkopende gemeenteambtenaren zo slim zijn om niet als aapjes te gaan napraten wat JN hen dicteerde, doch de diagnosten ook voor de jeugd declarabel te maken, opdat dezen ook zorg-verzekerd blijven, de vrijheid behouden de eigen deskundige in te roepen, en dus zorg onder de WGBO zonder te laag-opgeleide drempel te moeten ‘overwinnen’.

  3. Als moeder van twee kinderen met een forse GGZ diagnose ben ik alleen maar blij met de inzet van vele professionals om deze waanzinnige wet te stoppen. Mijn kinderen zijn inmiddels volwassen maar ook ik maak mij hard voor een ander beleid!

  4. anne-miek wijnbergen anne-miek wijnbergen zegt

    Ik vind dit zeker geen tearjerker. Ben eerlijk gezegd stil en geschokt door het verhaal. Ik volg Kitty zo her en der maar wist niet dat zij zo een groot verdriet bij zich draagt. Wat erg! Verder sluit ik me bij Angelique aan maar is als het goed is ook bekend bij jullie. Maar ook wil ik alle ouders bedanken die met ons de strijd aangaan. Sommigen van hen beginnen nu pas te beseffen welke catastrofe hen te wachten staat. Want dat heeft Robert helder geschetst. Wij hebben de ‘mazzel’ dat onze kinderen 18 zijn als de wet ingaat, hoewel mijn vertrouwen in die zorg niet meer dan voorzichtig positief is. Ik heb van de week op Levy wat wethouders gehoord en ik hou mijn hart vast. Natuurlijk kun je ook weinig anders verwachten want het zijn geen psychiaters maar zulke mensen gaan straks wel over het inschatten van zorg. Ik hoop dat vandaag goed duidelijk is geworden welke gevaren aan deze plannen kleven.
    Nogmaals dank voor jullie inzet!
    Anne-Miek Wijnbergen

  5. Er zijn nog veel schrijnendere gevallen dan Frits. Ik moet er niet aan denken dat die straks alleen nog maar hulp mogen halen die de gemeente in haar goedheid heeft ingekocht. Juist in de ggz is keuzevrijheid erg belangrijk. Behandelingen verschillen nogal per instelling, per team, per behandelaar.

  6. Angelique Bergsma Angelique Bergsma zegt

    Dag Robert,

    Ik kan jou als moeder niet vaak genoeg bedanken voor jouw inzet voor onze kinderen. Hoe afschuwelijk vind ik het dat men ouders beschuldigd een jeugdggz lobby te voeren. Natuurlijk voer ik een jeugdggz lobby!! Ik moet ook wel zolang kinderen niet meer langer verzekerd voor de uitmuntende hulp die jullie mijn en alle andere kinderen bieden.
    Het is daarmee de meest legitieme lobby die een ouder op dit moment voeren kan.

    Daarom, Menno Oosterhoff, Robert Vermeiren en alle hulpverleners die zeer bewust het vak kinder- en jeugdpsychiatrie gekozen hebben……nogmaals, dank jullie wel.

    Hartelijke groet,

    Angelique Bergsma

  7. Goede oproep, maar eigenlijk schandelijk dat je de #politiek aan het denken moet zetten met tearjerkers! http://t.co/3AUu2crGLb

Het Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie maakt gebruik van cookies voor analyse van het gebruik van deze website en om de website optimaal te laten werken. Uw bezoek blijft daarbij anoniem. Voor meer informatie, zie onze privacyverklaring

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten