Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

Het valt helemaal niet wel mee

Het wetsvoorstel dat de regie van de geestelijke gezondheidszorg overhevelt naar de gemeente is een ernstige bedreiging voor kinderen en jeugdigen met een psychische aandoening. Hebben we wel door hoe ernstig? Met een voor ons vak ongekende eensgezindheid hebben we de petitie die deze zorg verwoordt dan ook massaal ondertekend. En vervolgens zijn we weer aan het werk gegaan. Uiteindelijk zijn we hulpverleners en geen politici. Ze zullen heus niet de hele jeugd-ggz naar de bliksem laten gaan? Ze laten de specialistische zorg er vast wel buiten. Ik kan er verder ook niets aan doen. Tot drie maanden geleden dacht ik net zo.

De regie en de financiële middelen gaan naar de gemeente. Zij gaan beslissen hoe de psychische zorg voor kinderen en jeugdigen vormgegeven wordt. De kwaliteit en de toegankelijkheid ligt in hun handen. Ik begon me af te vragen: “Hoe zit het dan met kwaliteitsbewaking, met de opleiding, met het wetenschappelijke onderzoek, het juridische kader, het recht op gezondheidszorg, de specialistische voorzieningen?”, en nog veel meer. Op al deze vragen bleek nog niet eens een begin van een antwoord te bestaan. Dat komt ook doordat men zich nog niet eens bewust is van de problemen. Alles moet nog worden bedacht en wij moeten er maar op vertrouwen dat het allemaal goed komt. Dat vertrouwen heb ik niet. Sterker nog: ik heb de overtuiging dat het helemaal niet goed komt.

Grote krimp

Overheveling van de jeugd-ggz zal rampzalige gevolgen hebben. Het is niet uit te sluiten dat er 20-50% minder geld beschikbaar zal zijn. En de transitie zelf brengt grote kosten met zich mee, alleen al het opbouwen van een ambtelijk apparaat in alle 408 gemeentes gaat handenvol geld kosten. Verder is er een forse bezuiniging ingeboekt en is het de bedoeling dat er veel meer ingezet gaat worden op “eigen kracht” en opvoedingsondersteuning.

De regisseur

En dan is er nog het idee van toegenomen efficiëntie door het onzalige idee van een regisseur. Nu heeft het merendeel van de kinderen en jeugdigen binnen de jeugd-ggz één behandelaar (of twee binnen hetzelfde team). Alle 250.000 kinderen en jeugdigen die contact hebben met de jeugd-ggz een regisseur geven kost vele miljoenen. Als de toekomstige regisseur hetzelfde aantal kinderen onder zijn hoede heeft als de huidige case-manager binnen de Bureaus Jeugdzorg (25-50), dan zijn er dus 5000-10000 regisseurs nodig. Binnen de jeugd-ggz werken nu 7.000-10.000 mensen!

Niks meer aan te doen?

We zijn eensgezind in onze mening: zowat iedereen die ervan op de hoogte is wijst de overheveling af. In de pers beginnen berichten te verschijnen over groeiend verzet, we zijn door de Directeur-generaal Volksgezondheid uitgenodigd voor een gesprek, de vaste kamercommissie weet van onze bezwaren en we kunnen onze petitie daar aanbieden. Maar de uitgangspositie is zeer ongunstig. De meeste politieke partijen waren betrokken bij het rapport ‘Jeugdzorg dichterbij’, de grondslag voor deze wet. De transitie staat in het regeerakkoord en past binnen het decentralisatiebeleid. De VNG is er groot tegenstander van dat de jeugd-ggz binnen de transitie blijft: er is immers al heel veel in de transitie geïnvesteerd. Nu nog besluiten de jeugd-ggz niet over te hevelen, betekent in feite toe te geven dat deze maatregel op weinig gebaseerd was en dat het onderscheid tussen jeugdzorg en jeugd-ggz niet altijd even helder is geweest.

Of toch wel?

Toch hopen we dat het nog niet een gelopen race is. We ontmoeten steeds meer begrip voor onze zorgen, steeds meer erkenning voor onze constatering dat er op veel vragen geen antwoord komt. Soms krijgen we de indruk dat ook in politieke kringen twijfel ontstaat over dit desastreuze plan. Soms ook niet. Cruciaal zal zijn of de ouders van de kinderen in opstand komen. Zij moeten dan wel weten wat hen boven het hoofd hangt. Degenen die hen dat kunnen duidelijk maken zijn de ouderverenigingen en wijzelf, de medewerkers van de jeugd-ggz. Wij kunnen hen laten zien welk gevaar de zorg die ze ontvangen loopt. Als we hen allemaal op de petitie wijzen en de flyer meegeven, dan weet ik zeker dat ze massaal zullen ondertekenen. Ik voelde aanvankelijk enige reserve hierbij. Alsof we hen voor ons karretje spannen. Tot ik bedacht dat het nog veel meer hun karretje is. Ik vind dat ouders er recht op hebben te weten wat er staat te gebeuren. Samen maken we misschien nog een kans. Anders wordt het straks aankijken tegen de restanten van de jeugd-ggz.
Wie actief wil worden kan mij vrijblijvend mailen.

m.oosterhoff@lentis.nl

Menno Oosterhoff Over Menno Oosterhoff

manager cluster autisme Jonx Lentis | verwoed tuinier | vader van Jöel, Paulus, Lasse | speciale interesse in OCD | heel erg tegen transitie jeugd-ggz

Het Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie maakt gebruik van cookies voor analyse van het gebruik van deze website en om de website optimaal te laten werken. Uw bezoek blijft daarbij anoniem. Voor meer informatie, zie onze privacyverklaring

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten