Over kinderen, hun psychische problemen, hun ouders en hun behandelaars.

We doen het goed, maar vertellen het aan niemand

Nederlands wetenschappelijk onderzoek in de kinder- en jeugdpsychiatrie behoort tot de wereldtop. We zijn met relatief kleine budgetten uitermate productief, onze impact is het hoogst in de wereld en onze behandelpraktijk zeer effectief. Maar wie weet er eigenlijk wat we doen? Ik krijg de indruk: niemand.

We’re being good, but we don’t tell, om nog maar eens te variëren op het adagio van de traditionele public relations. We zitten heel stilletjes – onder ons – integer te zijn en fantastisch te presteren, heel veel jeugdigen met ernstige psychische stoornissen de hulp van hun leven te bieden… Zou het niet fijn zijn als we onze zenderstilte doorbraken en naar buiten wisten te treden? We zouden daarmee het publiek en de beleidsmakers althans de mogelijkheid geven om ons te steunen. Moreel en anderszins. Gewoon omdat ze dan zien hoe essentieel ons werk is. Omdat ze zelf kinderen hebben, of omdat ze de geestelijke gezondheid van de volgende generaties van maatschappelijk belang achten.

Wereldtop

Literatuuronderzoek van dr. Özgür Albayrak (Universiteit Duisburg-Essen) laat zien dat we het derde productiefste land zijn (na de VS en Duitsland), onze impactfactor is zelfs het hoogste ter wereld. We zijn zes tot acht keer zo invloedrijk als de Duitsers en de Amerikanen. Terwijl onze budgetten dramatisch lager zijn. De Nederlandse behandelpraktijk is bijzonder effectief, na spectaculaire moderniseringen in de laatste decennia. Nieuwe, wetenschappelijk onderbouwde methodieken reiken tot in de behandelkamer en het percentage van onze patiënten dat functioneert in de samenleving (niet in een kliniek) is hoger dan ooit. Kennisuitwisseling staat op een hoog peil. Participatie in de behandeling door ouders, kinderen en andere hulpverleners heeft meer structuur dan waar ook ter wereld. Onze kinder- en jeugdpsychiatrie staat open voor nieuwe ontwikkelingen en weet – ook al is er nauwelijks geld voor – eigentijdse technologische mogelijkheden te benutten. Een overzicht van de initiatieven op het brede gebied van e-health bijvoorbeeld, laat zien hoe actief wij met vernieuwing bezig zijn. Diverse toepassingen zijn al bewezen effectief. En alle output van het Kenniscentrum is gratis beschikbaar. Voor behandelaren, beleidsmakers, ouders en kinderen, het publiek.

Roepend in de woestijn

In de beleidsplannen van overheid en verzekeraars komt het woord “jeugd” niet of nauwelijks voor. Zelfs in de recente reactie van de Raad van State op de nieuwe jeugdwet zoek ik tevergeefs naar een visie op de jeugd-ggz. De zogenoemde kwaliteitsmedia gaan voorbij aan de bedreigingen waaraan een nu nog goed functionerende jeugd-ggz is blootgesteld.

Bron: Trouw 25 juni 2013

Slechts een incidentele activistist blogt en twittert zich suf over de petitie en weet in al zijn oprechtheid onze kant van het verhaal een enkele keer in de krant te krijgen (proficiat Menno Oosterhoff, Hans Molenburgh, Peter Dijkshoorn, Robert Vermeiren!). De transitie dreigt ons werkveld in een woestijn te veranderen, en dokter Oosterhoff in de spreekwoordelijke roepende.

Ingetogenheid opzij

Urgentie genoeg dus om de rijen te sluiten en veel vaker, veel luider publiekelijk op te komen voor de geestelijke gezondheid van kinderen. Ik weet het: we zijn introvert. We zijn de rust zelve, ingetogen aan het werk, één op één met die ouder en patiënt in de geborgenheid van onze behandelkamers. Genuanceerd en zo correct als je maar kunt bedenken. Geen mensen voor hypes en oneliners in het versimpelde en vluchtige medialandschap. Grote therapeutische en wetenschappelijke kwaliteiten blijken handicaps in de strijd om aandacht op het publieke speelveld. Tijd om de eigen ingetogenheid opzij te zetten en de stem van de kinder- en jeugdpsychiatrie te laten horen. Er staat geen hek om ons netwerk. De samenwerking in de brede jeugdhulp, waaronder de kinder- en jeugdpsychiatrie, kent een levendige dynamiek en boekt resultaten om trots op te zijn. Iedereen mag dat weten.

Ook deze blog is een publiekspodium. En ik ben bereid om iedere andere bühne te beklimmen – hoe breder hoe beter – om te vertellen hoe essentieel een hoogwaardige en toegankelijke kinder- en jeugdpsychiatrie is voor onze samenleving.

Ariëlle de Ruijter Over Ariëlle de Ruijter

directeur samenwerkingsverband amsterdam-diemen | leest op zondag alle weekendkranten | praktiserend psycholoog | voorzitter Vereniging voor Kinder- en Jeugdpsychotherapie | bestuurslid P3NL | geen tijd voor hobby's

Reacties

  1. Nog eens deze blog om nuchter te blijven of te worden over #transitie. http://t.co/TlGTLz1kRA

  2. “We doen het goed, maar vertellen het aan niemand” http://t.co/RzxaCgpe16 Podium voor belangrijk blog Ariëlle de Ruijter over KJP #jeugdggz

  3. menno oosterhoff menno oosterhoff zegt

    Daar ben ik weer. Ik blog,mail, twiiter me suf inderdaad, maar als je dit toch weer leest. Een kerngezonde sector wordt aan een levensbedreigende opratie onderworpen. Stuur deze blog naar kamerleden. Ik probeer de tegenstand van het wetsvoorstel te bundelen. Dat is onze enige kans. Als we duidelijk maken , dat de hele sector en ale ouders en patientverenigingen en alle deskundigen dit een rampzalig plan vinden dan moet dat vroeg of laat gehoord worden.En anders is het in elk geval gezegd. Zwijgen is geen optie.

Het Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie maakt gebruik van cookies voor analyse van het gebruik van deze website en om de website optimaal te laten werken. Uw bezoek blijft daarbij anoniem. Voor meer informatie, zie onze privacyverklaring

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten